پارسیان در التهاب
آنچه در پی می آید گزارش ها و شرح روزهای پر حادثه و پر از تشویشی است که در شهر و منطقه امان می گذرد.
در پی قوت گرفتن موضوع الحاق 4 کیلومتر از غرب شهرستان پارسیان به
استان فارس و شهرستان لامرد موجی از نگرانی فضای شهرستان پارسیان را در بر گرفته
است.فعالان اجتماعی ، نخبگان فکری و فرهنگی،معتمدان محلی ،شوراهای شهر و روستا در
پی چاره جویی برآمده اند.در همین راستا جلسات متعددی طی روزهای اخیر با حضور طیف
های متنوع جامعه در سطح شهرستان برگزار شده است.بحث ها و تبادل نظرات صورت گرفته
نشان از حساسیت فراران موضوع دارد.این شکوه ها و نگرانی ها در خطبه های جمعه ی
گذشته احمد خنجی امام جمعه اهل سنت شهر پارسیان نیز خود را نشان داد. آنجا که در خطبه دوم از کریدوری گفت که عده ای برای منافع خودشان
قرار است در قسمت غربی منطقه ایجاد کنند.کریدوری که سود و استفاده اش برای دیگران
و تبعات و زیان هایش برای ماست.ایشان گلایه کرد مگر تاکنون که مردم شهرستان لامرد
برای کسب و کار و تجارت به این منطقه آمده اند کسی مزاحم آنها شده است.مگر اکنون
بسیاری از لنج های صیادی از آن آنها نمی باشد؟مگر بازار دهشیخ لامرد از دریای
پارسیان رونق نگرفته است؟چه کسی تا حالا اعتراضی کرده است؟چه کسی حسادت کرده است؟
که اکنون در پی این برآمده اند که بخشی از این شهرستان را به بهانه ی استفاده از
مزایای دریا و ساحل به تصرف خود درآورند. ایشان خاطرنشان ساخت این امر اگر شکل
گیرد بدعت بدی در کشور ایجاد خواهد شد.پس ما هم فردا می توانیم بگوییم بخشی از
منطقه ی خوش و آب و هوا و حاصلخیز فارس را نیز به ما بدهید و استان های دیگر نیز
همینگونه چشم طمع به استان های همسایه ی خود بدوزند.
در پی این اعتراضات و تلاش ها روز شنبه 13 مهرماه جمعی حدود چهل نفر
از اعضای شوراها و معتمدان و فعالان اجتماعی شهرستان به دیدار فرماندار شهرستان
پور بابایی رفتند و و در جلسه ای نسبتا طولانی و مفصل با ایشان تاکید کردند که
فریاد اعتراض مردم را با شدت و حدت بیشتری به گوش مقام های بالاتر
برسانند.فرماندار شهرستان پارسیان نیز ابراز داشت تاکنون در چهار چوب وظایف قانونی
خود اقدامات لازم را انجام داده است و از این پس نیز در این جهت خواهد کوشید اما
کار اصلی را شوراها که نمایندگان مردم هستند و نماینده شما در مجلس شورای اسلامی
می تواند انجام دهد. در ادامه این تحرکات جمعی از نمایندگان شوراها و مردم که حامل
نامه ی اعتراضی دیگری می باشند (نامه ای که با امضا و مهر تمامی شوراهای اسلامی و
ائمه جمعه شهرستان خطاب به ریاست جمهوری نوشته شده است.) عازم پایتخت شده اند تا
نگرانی و اعتراش شدید مردم منطقه را با مقامات بالای کشور در میان بگذارند.
به گفته ی صاحبنظران محلی در صورت تحقق این امر مردم محلی در استفاده
از دریا با محدودیت های بسیار روبرو خواهند بود.زیرا بخشی از دریا در تصرف استان
فارس در خواهد آمد و بخشی نیز در آینده با استقرار صنایع انرژی بر مورد استفاده
صنعتی قرار خواهد گرفت.جدا از مشکلات اجتماعی و فرهنگی و هویتی که در آینده ایجاد
خواهد گشت تحقق این موضوع وجهی تحقیر آمیز برای مردم منطقه خواهد داشت و موجب
سرخوردگی شدید خواهد شد.برخی از مردم ابراز می دارند اکنون که با استقرار دولت
تدبیر و امید این شهرستان را همچون سایر نقاط کشور موجی از شعف و شادی فرا گرفته
است هرگز انتظار نداشتیم در ماه های ابتدای شروع به کار این دولت با کار کارشناسی
نشده و بدون توجه به ملاحظات اجتماعی و زیست محیطی و بدون هیچ عنایتی به نظر مردم
این چنین موجبات یاس و سرخوردگی مردم این خطه از کشور شوند.
نکته ی قابل توجه دیگر اینکه 5 روستای مورد بحث در مجاورت منطقه ی
حفاظت شده ی نایبند قرار دارد.منطقه ی حفاظت شده نایبند اگرچه تحت مدیریت سازمان
محیط زیست بوشهر می باشد اما از نظر ارزش های زیستی حفاظت شده تا عمقی از روستاهای
مورد بحث را نیز در بر می گیرد.هم اکنون هر گونه برداشت شن و ماسه و هر گونه تخریب
در منطقه ی مورد نظر پیگرد قانونی به همراه دارد.حال چگونه است که در این قسمت
قرار است تشکیلات گسترده ی تجاری یا صنعتی ایجاد شود؟این گونه موارد است که طرح
الحاق را بیش از پیش غیر منطقی و غیر معقول جلوه می دهد.
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم آبان ۱۳۹۲ ساعت 10:22 توسط سالم توكلي
|
جنوب را با آفتابش می شناسند.آفتابی که ما افتو اش می خوانیم.افتو می خواهد روایتگر روزگار باشد.در ابعاد مختلف اجتماعی و فرهنگی و زیست محیطی درقالب مقاله های تحلیلی،گزارش ها و دلنوشته ها خاصه از شهر و دیارم گاوبندی. از پس روزمرگی ها نوری بیفکنم بر آنچه را کمتر به چشم می آید و یا در غبار زمانه گم گشته است.تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.