زخمه بر جان
حسین علیزاده این تار نواز و سه تارنواز ایرانی امروز دیگر در موسیقی اصیل ایرانی صاحب مکتبی شده است.مکتب موسیقی اش در کلاس های موسیقی تدریس می شود.او در ضمن یک پژوهشگر و موسیقی شناس مشهور است.همچنین ازچهره های تحسین شده موسیقی فیلم در ایران می باشد.موسیقی فیلم هایی همچون دلشدگان،گبه،زشت و زیبا ،زمانی برای مستی اسب ها آثار ارزشمند و زیبایی است که ارایه نموده است.پنجشنبه 23 اردیبهشت کاری از او را در سالن شهید آوینی بوشهر دیدم.تار نوازی و سه تار نوازی اش در حالی که حمید قنبری با ساز تنبک او را
همراهی می کرد.قسمت اول برنامه سه تار نوازی در دستگاه اصفهان و قسمت دوم شامل تار نوازی در دستگاه های بیات ترک و ماهور بود. نزدیک به 500 نفر از جوان تا میانسال و پیر برای دیدن کاری دیگر از او آمده بودند .جمعیتی که در سکوتی زیبا، در دو قسمت تار نوازی و سه تار نوازی او را مشتاقانه تماشا کردند و هر بار ایستاده تا لحظاتی دراز با صدای کوبش دست هایشان کار این هنرمند چیره دست ایرانی را تحسین کردند.شور و حال نواختن علیزاده حقیقتا کم نظیر است.به یاد دارم که او یکبار در گفتگو با یک تلویزیون خارج از مرز گفت که یکبار به بهشت رفته و آن همان هنگام بوده که
در رادیو ملی ایران با بزرگان موسیقی ایران همچون جلیل شهناز،محمد رضا لطفی، روح اله خالقی و شجریان همنشین بوده است.حسین علیزاده دقایقی نیز با مردم سخن گفت.از گرمای وجود بوشهری ها سخن به میان آورد.از اجرای کنسرت محسن شریفیان نی انبان نواز بوشهری در تهران گفت که در چند شب پیش او نیز دعوت بوده است.او موسیقی بوشهر را ستود و یادآور شد موسیقی غم بوشهر چنان پر سوز و گداز است که زخمه بر دل می زند و موسیقی شادش چنان است که انسان را از خود بی خود می کند.او افزود که موسیقی ایرانی همچون گویش ها و فرهنگ ایرانی پر از تنوع و احساس های متفاوت است و ما
وقتی در آن سوی مرز برای مخاطبان خارجی برنامه اجرا می کنیم باید همه ی این احساس های متفاوت را در ذهن خود یکجا گرد آوریم تا مخاطب چیزی جدید را تجربه کند.او همچنین به حضار به خصوص جوانان توصیه کرد که هویت ایرانی و بومی خود را از یاد نبرند.اجرای حسین علیزاده در ادامه تورهای شهرستان های اوست که پس از کرمانشاه به بوشهر رسید.
همراهی می کرد.قسمت اول برنامه سه تار نوازی در دستگاه اصفهان و قسمت دوم شامل تار نوازی در دستگاه های بیات ترک و ماهور بود. نزدیک به 500 نفر از جوان تا میانسال و پیر برای دیدن کاری دیگر از او آمده بودند .جمعیتی که در سکوتی زیبا، در دو قسمت تار نوازی و سه تار نوازی او را مشتاقانه تماشا کردند و هر بار ایستاده تا لحظاتی دراز با صدای کوبش دست هایشان کار این هنرمند چیره دست ایرانی را تحسین کردند.شور و حال نواختن علیزاده حقیقتا کم نظیر است.به یاد دارم که او یکبار در گفتگو با یک تلویزیون خارج از مرز گفت که یکبار به بهشت رفته و آن همان هنگام بوده که
در رادیو ملی ایران با بزرگان موسیقی ایران همچون جلیل شهناز،محمد رضا لطفی، روح اله خالقی و شجریان همنشین بوده است.حسین علیزاده دقایقی نیز با مردم سخن گفت.از گرمای وجود بوشهری ها سخن به میان آورد.از اجرای کنسرت محسن شریفیان نی انبان نواز بوشهری در تهران گفت که در چند شب پیش او نیز دعوت بوده است.او موسیقی بوشهر را ستود و یادآور شد موسیقی غم بوشهر چنان پر سوز و گداز است که زخمه بر دل می زند و موسیقی شادش چنان است که انسان را از خود بی خود می کند.او افزود که موسیقی ایرانی همچون گویش ها و فرهنگ ایرانی پر از تنوع و احساس های متفاوت است و ما
وقتی در آن سوی مرز برای مخاطبان خارجی برنامه اجرا می کنیم باید همه ی این احساس های متفاوت را در ذهن خود یکجا گرد آوریم تا مخاطب چیزی جدید را تجربه کند.او همچنین به حضار به خصوص جوانان توصیه کرد که هویت ایرانی و بومی خود را از یاد نبرند.اجرای حسین علیزاده در ادامه تورهای شهرستان های اوست که پس از کرمانشاه به بوشهر رسید.
+ نوشته شده در پنجشنبه سی ام اردیبهشت ۱۳۹۵ ساعت 9:1 توسط سالم توكلي
|
جنوب را با آفتابش می شناسند.آفتابی که ما افتو اش می خوانیم.افتو می خواهد روایتگر روزگار باشد.در ابعاد مختلف اجتماعی و فرهنگی و زیست محیطی درقالب مقاله های تحلیلی،گزارش ها و دلنوشته ها خاصه از شهر و دیارم گاوبندی. از پس روزمرگی ها نوری بیفکنم بر آنچه را کمتر به چشم می آید و یا در غبار زمانه گم گشته است.تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.