از رستاق که به سمت بندرلنگه می روی کمی آنسوتر جاده ای فرعی شما را به دل کوه ، به روستای لعلمی می رساند.لعلمی حدود 400 نفر جمعیت دارد و از توابع بخش شیبکوه شهرستان بندرلنگه است.دره هایی از اطراف روستا می گذرند که به نظر می آیند زیبایی روزهای بارانی را چون جاری شوند ، صد چندان می کنند. لعلمی ها عرب زبانند.مردمانی مهمان نواز،با صفا و صمیمی.بسیاری از خانه ها بافت سنتی خود را حفظ کرده اند.دهریز(1) و میلسی (2)های با صفا هنوز هستند.اما کار ارزشمندی که لعلمی ها کرده اند این است که در جوار روستایشان آبگیرهایی بزرگ برای استفاده بزها،گوسفندانشان و همچنین برای پرندگان و جانوران کوهستانی ساخته اند.تعداد این آبگیرها به هشت تا می رسد.این آبگیرها اغلب تمام طول فصل آب دارند.یک روز بارانی را باید در لعلمی بود و برخاستن از خواب در یک صبح دل انگیز با صدای گوشنواز دره های جاری را تجربه کرد.
1-دهریز:همان دهلیز است.راهرو ورودی خانه 2-میلسی :مجلسی یا اتاق پذیرایی که درب آن در راهرو ورودی به حیاط خانه باز می شود و محل پذیرایی از مهمانان مرد که جدا از اندرونی خانه است.

جنوب را با آفتابش می شناسند.آفتابی که ما افتو اش می خوانیم.افتو می خواهد روایتگر روزگار باشد.در ابعاد مختلف اجتماعی و فرهنگی و زیست محیطی درقالب مقاله های تحلیلی،گزارش ها و دلنوشته ها خاصه از شهر و دیارم گاوبندی. از پس روزمرگی ها نوری بیفکنم بر آنچه را کمتر به چشم می آید و یا در غبار زمانه گم گشته است.تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.