افتو

همایش ضرورت های حفظ محیط زیست چهارشنبه شب 4 بهمن در سالن شهید تند گویان شهر پارسیان برگزار شد.طراحی و اجرای  این همایش را گروه کوه پیمایی بردول که وابسته به هیات کوه نوردی شهرستان پارسیان می باشد بر عهده داشت.که البته با همکاری و حمایت  مالی شورا و شهرداری پارسیان و شهرداری کوشکنار و دشتی به اجرا در آمد.

پس از تلاوت قرآن و پخش سرود ملی ابتدا کلیپی با نام" آرزو" ساخته ی ناصر دلدار از بچه های گروه بردول به نمایش در آمد.سپس اولین سخنران همایش خانم خدیجه جاسمی از کارشناسان بومی، که دوره ی دکترای  اکولوژی خود در مشهد را می گذراند پشت تریبون قرار گرفت.ایشان که عنوان سخنرانی خود  را "آیا فاجعه ای در راه است"،قرار داده بود.ابتدا توضیحات مبسوطی در باره ی تاریخچه ی محیط زیست و قدمت زمین و نحوه ی تعامل بشر با محیط زیست در دوره های مختلف تاریخی ارائه داد. سپس با یادآوری آنچه در عصر حاضرکره ی زمین را تهدید می کند آینده ی زمین را نگران کننده خواند.او در این زمینه به رخدادهای هسته ای و سوانح شیمیایی در جنگ ها و همچنین به عواقب زیانبار انقلاب سبز و انقلاب صنعتی اشاره کرد.خانم جاسمی ترسیم آینده بهتر را در گرو تغییر شیوه های زندگی و مصرف،مدیریت بهتر محیط زیست توسط دولت ها و همکاری سازمان های بین المللی دانست.ایشان سپس با گریزی به منطقه ای که در آن زندگی می کنیم،خاطرنشان ساخت که متاسفانه با توجه به عوامل مخربی که از جانب پالایشگاه گاز عسلویه منطقه را تهدید می کند ،هیچ تحقیقات مستندی به عمل نیامده است.او از پساب های مجتمع های پتروشیمی و نابودی ساحل مرجانی ناشی از خاکبرداری فازهای 21 و 22 سخن گفت.در پایان نیز متذکر شد برای آنکه فاجعه ای در منطقه ی ما اتفاق نیافتد باید دریک همکاری جمعی فراتراز  مسئولیت های شخصی عمل کنیم.

درادامه ی برنامه پس از نمایش کلیپی کوتاه از برنامه های گروه کوه پیمایی، سخنران مهمان ، محمد درویش عضو هیات علمی مرکز تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور که از فعال ترین افراد در زمینه ی محیط زیست کشور است ،سخنان خود را آغاز کرد.سخنرانی درویش توام با ارائه ی نمودارها ،نقشه ها،آمار و ارقام،نمایش عکس و فیلم کوتاه بود.ایشان با گستره  دانش خود و معلومات مستند و تحقیق شده ای که از آن برخوردار بود، جمعیت مشتاق را تحت تاثیر قرار داد.

ایشان ابتدا اظهار خوشحالی کرد در این منطقه چنین علاقمندانی وجود دارند که این همایش را ترتیب داده اند . مردمی که تا این وقت شب می مانند و این نشان می دهد که مشتاقان محیط زیست در اینجا چقدر زیاد هستند . سپس درویش بحران عمده کنونی کشور را که همان آلودگی هوای تهران است را به بحث کشید.و آمارهای تکان دهنده ای از میزان مواد غیر مجاز و خارج از استاندادرهای جهانی که در سوخت مصرفی اتومبیل ها موجود است ارائه داد.و اشاره کرد که مقامات مسئول به جای پاسخگویی ،اصیل ترین آموزه هایی که مربوط به کیفیت زندگی است را به هم پاس می دهند.این ها موجب شده که که 4500 نفر در تهران از آلودگی مستقیم هوا بمیرند.خسارت ناشی از آلودگی هوا 18 میلیارد دلار برآورد شده است.ایشان متذکر شد اگر تنها 5/1 میلیارد دلار صرف تمهیدات لازم برای کاهش آلودگی هوا بشود مشکل حل می شود.او در ضمن سخنانی خود یادآور شد که اگر ما امیدمان را از دست ندهیم و به آنچه می گوییم اعتقاد و باور داشته باشیم و اگر از طبیعت الهام بگیریم و بر بنیاد آن که همان داد و دهش است حرکت کنیم ،هر چند شمارمان اندک باشد موفق می شویم.او اضافه کرد چرا ملاحظات محیط زیستی به رغم حضورش در بالاترین میثاق نامه ی ملی ما از وزن و جایگاه برخوری در صحن بهارستان و پاستور برخوردار نیست.او گفت ایران تنها کشوری است که که افرادش قبل از آنکه سازمان مترو به بهره برداری برسد بازنشست شده اند.او در ادامه با اشاره به اینکه ما نباید خود را دست کم بگیریم با ذکر نمونه هایی همچون اعتراضی که مردم اتریش و سوییس و آلمان به ساخت سد ایل سو در ترکیه داشتند و مانع ساخت آن شدند ، یادآور شد که ما باید منافع کره ی زمین را بیش از منافع بخشی و سرزمینی ارج بگذاریم و مورد توجه قرار دهیم.در مورد این سد با آنکه زیان و ضرر مستقیمش متوجه ما بود و پایداری اکولوژیکی را از بین می برد و پدیده ی تولید ریزگردها را تشدید می کرد یک اعتراض کوچک از ایران برنخواست و این ناشی از این است که اطلاع رسانی و ظرفیت سازی لازم انجام نشده است.

محمد درویش در بخش دیگری از سخنان خود علل ایجاد ریز گردها را به بحث نشست و همچنین کشاورزی ناپایدار را از دیگر عواملی دانست که موجب شده خسارت های بزرگی به محیط زیست وارد آید.او در این زمینه  استان فارس را مثال آورد که دارای بیشترین تعداد مناطق حفاظت شده ی کشور است ، اما بر اثر کشاورزی ناپایدار بزرگترین انجیرستان جهان در این استان خشک شده،دریاچه ی بختگان از بین رفته و تالاب ارژن خشکیده است.و همچنین کشاورزی ناپایدار موجب نشست زمین در تهران ،دامنه های سبلان،آب بیگلو و خان میرزا شده است.و همه اینها را ناشی از آن دانست که ما چیدمان توسعه امان متناسب با توانمندی های بوم شناختی امان نبوده است.

محمد درویش در بخش هایی دیگر از سخنان خود چنین گفت:سد چگین جنگل های مانگرو و حرا و چندل را نابود کرده است.وقتی ما وزارت نیرو را در این مورد بازخواست کردیم.گفتند مگر حراها مهم هستند.این به این خاطر است که ما نتوانستیم دغدغه های محیط زیست را منتقل کنیم.سد گتوند دارد کارون از حیز انتفاع خارج می کند.یک میلیون نخل خشک شده است.شیب خلیج فارس برعکس شده و آب شور وارد کارون می شود.ما آمدیم سد زدیم و طرح های انتقال آب را اجرا کردیم.همه ی این ها به افزایش ناپایداری این سرزمین انجامید.ما 3000 میلیارد تومان می دهیم تا سد بسازیم که عملا یک همچون فاجعه ای را ببار آورده است.ما نمی توانیم بگوییم پول نداریم ، بلکه مصلحت های بخشی دارد مصلحت های ملی را ذبح می کند.ایشان همچنین در مورد  بلاهایی که بر سر زاینده رود آورده شد که منجر به خشک شدن تالاب گاوخونی گردید را تشریح کرد و گفت:اخیرا شاخص عملکرد محیط زیست ایران بین 134 کشور دنیا   به 114 رسیده بود.ما در 6 سال گذشته 61 پله سقوط کردیم.دریغ از یک نماینده مجلس که وزیر جهاد کشاورزی یا رییس سازمان محیط زیست را به این خاطر استیضاح کند.ما باید برای محیط زیست هزینه کنیم.من در تصاویری دیدم که شما حاضرید وقت خودتان را بگذارید و از کوهستان های اطراف این منطقه زباله ها را جمع آوری کنید و یا تا این ساعت شب بنشینید.این بسیار ارزشمند است.در شاخص های سرزمین شاد مردمی شادترند و از افسردگی کمتری برخوردارند که در محیطی زندگی کنند که رودخانه های روان تری دارد.که امنیت گیاهان و جانورانش حفظ شود.ایران در این زمینه رتبه ی 77 را دارد.در راس این رتبه بندی دیگر کشورهای ثروتمند نیستند.بلکه کاستاریکا و گواتمالا و ویتنام قرار دارند.ما در کشوری زندگی می کنیم که شاعری به نام فردوسی بزرگ در 1000 سال پیش می گفت:"سیاه اندرون باشد و سنگدل /       که خواهد که موری شود تنگدل " ما فرزندان پیامبری هستیم که می گوید شکستن شاخه ی درخت مثل شکستن بال فرشتگان است.ما در سرزمینی زندگی می کنیم که اولین حکومت مدنی مربوط به امپراطوری هخامنشی در منشور پارسماش کوروش بزرگ میگوید:"به فهم آب رسیدن و گندم را گرامی داشتن این آیین من است.پس هر کس رونده ای را بیازارد یا درختی را بیفکند و آبی را بیالاید بی اجاق خواهد مرد."آیا ما فرزندان شایسته ی آن بزرگانیم.یا آنها که برای عبور و مرور حیوانات خودشان از جاده ها آن هزینه ها را می کنند.ما پلی روی دریاچه ی ارومیه زدیم که مرگ دریاچه ی ارومیه را تعجیل کرد.برای عبور گاز عسلویه 30000 درخت بلوط را در دنا از بین بردیم.کارفرما بعدا گفت ببخشید ما مسیر را اشتباه رفتیم.نماد حیات وحش ما یوزپلنگ که در ارتفاعات شما هم بوده است،تیزپاترین حیوان جهان،در هیچ جای جهان یوزپلنگ آسیایی باقی نمانده تنها در ایران 50 تا 70 قلاده باقی مانده است.اگر یوزپلنگ در این سرزمین بخرامد نشانه ی این است که در زنجیره ی غذایی علف خوران وضعیت خوبی دارند.آهو و کل و بز و جبیر وضعیت خوبی دارند.یعنی پوشش گیاهی وضعیت خوبی دارد.یعنی حال همه ما خوب است.

ما باید به سمت همخوانی و همراهی با طبیعت برویم.آلکسیس کارل می گوید:شرط حکومت بر طبیعت پیروی از قوانین آن است.ما به عنوان اشرف مخلوقات حق داریم بر طبیعت حکومت کنیم.ولی نباید گردن فرازی کنیم.باید قوانین آن را بشناسیم و به آن گردن بگذاریم.ما کارهای ساده ای را می توانیم انجام دهیم.این طور فکر نکنیم که فقط دولت باید بیاید و همه کارها را انجام بدهد.کارهایی که می توانیم انجام دهیم:1-کاهش مصرف پروتئین حیوانی.55 درصد تولید گازهای گلخانه ای به خاطر دامداری های صنعتی است.تولید هر کیلو گوشت 15500 لیتر آب مصرف می کند.2-کاهش مصرف کیسه های پلاستیکی 3-حرکت به سمت بی خاکورزی.قطع مصرف کودها و سم های کشاورزی و عدم سوزاندن زمین بعد از کشت 4-حرکت به سمت استحصال انرژی های نو 5-نکشیدن سیگار. بزرگترین و مهلک ترین زباله در دنیا ته سیگار است.که موجب مرگ میلیون ها جاندار شده است. سخنران مهمان برنامه در پایان دوباره با اشاره به چنین جمعیت مشتاقی که در این وقت شب در این نقطه از کشورمان در اینجا با دغدغه های محیط زیستی گرد آمده اند گفت این ما را امیدوار می کند ،که ما در دوره های بعدی نمایندگانی را در صحن بهارستان ببینیم که اگر می خواهند یقه ی سازمان محیط زیست را بگیرند به این خاطر نگیرند که  چرا مجوز فلان سد یا چاه را ندادی.بگویند تو کجایی که افت آب زیرزمینی به اینجا رسیده،که دریاچه ی ارومیه را از دست داده ایم.

ایشان در پایان با این جملات سخنانش را به پایان رساند:بشر این توانایی را دارد که خردمندانه رفتار کند.هر نابایدی و ناممکنی را ممکن کند.نباید ناامید شد.ما می توانیم صنایع آلوده کننده را وادار کنیم تا به موازین محیط زیستی پایبند باشند.چرا باید از این منطقه فرار کنیم.چرا نخواهیم تا خودشان را اصلاح کنند.باید به آینده بیش از گذشته اهمیت بدهیم.همیشه باید امیدمان را حفظ کنیم.ما باید باور کنیم جهانی که برای قورباغه ها و ماهی ها جا نداشته باشد،برای ما آدم ها هم جا نخواهد داشت.

در پایان برنامه در اقدامی ابتکاری و غیر منتظره دختران کوچولو با لباس های محلی مراسمی را اجرا کردند و برای محمد درویش که در این روز وارد 48 سالگی خود می شد جشن تولد گرفتند.در خاتمه نیز هدایا و لوح های تقدیری به سخنرانان برنامه اهدا شد.