روز یکشنبه 6 اردیبهشت 94 مرتضی دهقانی رییس محیط زیت شهرستان پارسیان به اتفاق تعدادی از فعالان و همیاران محیط زیست بازدیدی میدانی از محوطه ی سایت انرژی بر و منطقه جنگلی واقع شده در این سایت داشتند.تا در جریان اقدامات انجام شده و خسارت های احتمالی که به این گونه های بومی کهور وارد آمده ، قرار گیرند.همچنین بازدیدی نیز از قسمت دریایی سایت و بندر عماریه صورت گرفت.در پی این بازدید ریاست محیط زیست شهرستان به همراه فعالان محیط زیست در محل فرمانداری حضور یافتند و در جلسه ای کوتاه با آقای محمد رادمهر فرماندار شهرستان مقرر شد ،جلسه  ای با حضور نماینده  سایت انرژی بر در شهرستان پارسیان و روسای  ادارات مرتبط با موضوع پیرامون دغدغه های مردمی و سازمان محیط زیست به خصوص در مورد حفظ گونه های بومی کهور و قسمت جنگلی واقع شده در سایت تشکیل گردد.

این جلسه در روز سه شنبه 8 اردیبهشت 94 در محل فرمانداری با حضور  مرتضی دهقانی ریاست محیط زیست شهرستان،محمد زارع نماینده  سایت انرژی بر، بهبودی نماینده شبکه بهداشت شهرستان، یوسفی نماینده اداره جهاد کشاورزی شهرستان، نماینده اداره منابع طبیعی،نماینده ای از نیروی انتظامی،بخشدار مرکزی و بخشدار کوشکنار به ریاست عبداله جاسمی معاونت فرمانداری تشکیل گردید.ابتندا مرتضی دهقانی توضیحاتی پیرامون وظایف نظارتی سازمان محیط زیست ارائه داد و از زارع تقاضا کرد که در مورد صنایعی که قرار است در سایت مستقر شود توضیحاتی ارائه دهد.محمد زارع مسوول سایت انرژی بر در مورد ویژگی ها و نوع صنایعی که در آینده قرار است در در مجموعه  مورد بحث مستقر شود به طور مختصر سخنانی ایراد نمود.حاضرین در مورد لزوم استقرار مرکز سنجش آلودگی هوا، اراضی کشاورزی واقع شده در محدوده سایت،ضرورت حفظ منطقه جنگلی قسمت شرقی سایت و حفظ گونه های ارزشمند و کم نظیر کهورهای های جنوب کشور و رعایت ملاحظات محیط زیستی به منظور جلوگیری از فجایع محیط زیستی در آینده و عدم تکرارو  بی ملاحظی گی هایی که در گذشته در منطقه ی پارس جنوبی و دیگر مناطق صنعتی کشور اتفاق افتاده است و همچنین در مورد چگونگی تامین آب مورد نیاز صنایع سخنانی بیان داشته و سوالاتی مطرح نمودند.

محمد زارع مسوول سایت انرژی بر در خصوص دغدغه ها و سوالات مطرح شده چنین ابراز داشت:از مجموعه 10 هزار هکتاری محدوده سایت تنها 1500 تا 2000 هکتار جهت استقرار صنایع در نظر گرفته شده است.ما موظف شده ایم که 25 درصد فضای سبز در محدوده منطقه ویژه ایجاد کنیم که 15 درصد بر عهده خود منطقه ویژه و بقیه در عهده واحدهایی است که مستقر می شوند.در خصوص جنگل ضلع شرقی این ا طمینان خاطر را به شما می دهم که هیچگونه بارگزاری صنعتی در این قسمت انجام نخواهد گردید و به عنوان یک منطقه سبز حفظ و با تکثیر نهال های بومی احیا مجدد می گردد و تبدیل به قطب گردشگری خواهد شد.قرار نیست یک دانه از این کهورهای ایرانی قطع گردد.در مورد تامین آب صنایع باید گفت بر اساس ظرفیت نهایی حدود 2 میلیون متر مکعب آب مورد نیاز است..به هیچ وجه این آب مورد نیاز  از آب های زیر زمینی یا آب لوله کشی منطقه قابل تامین نیست.اکنون نیز تنها یک حلقه چاه با مجوز، ایجاد شده که برای تامین آب فضای سبز مورد استفاده قرار می گیرد.ما تعهد داریم که هر صنعتی که قرار است مستقر شود مراحل اخذ مجوز را بگذراند.شما در نظارت به ما کمک کنید.ما یک گروه مشاور محیط زیبست را استخدام کرده ایم که مناطق ویژه دیگر را مورد ارزیابی قرار دهند تا عیوبی که در جاهای دیگر وجود داشته برطرف کنند.به دنبال تکرار اشتباهات نیستیم.ما می خواهیم از تجربیات تلخ گذشته درس بگیریم. در مورد تکثیر گونه ها نیز ما پیمانکاران را ملزم می کنیم تا از گونه های گل ابریشم و کنار و کهور ایرانی استفاده کنند.حتی اگر شهروندان خود اقدام به تکثیر این نهال ها کنند ما از آنها خریداری می کنیم.

در مورد دستگاه سنجش آلودگی هوا  ما دو سال است که پیگیر هستیم.اعلام کرده ایم که مشخصات این دستگاه را به ما بدهند.منتظر اعتبارات امسال هستیم.ما نصب می کنیم و تحویل سازمان محیط زیست می دهیم و دیگر هیچ دخالتی نداریم.موضوع اسکله نیز باید گفت که قرار است اسکله ای با ظرفیت 40 میلیون  تن جابجایی کالا  احداث شود که مطالعات زیست محیطی آن انجام گرفته ما در حال برگزاری مناقصه هستیم.تا مجوز کتبی از سازمان محیط زیست اخذ نشود ما شروع به هیچ کاری نمی کنیم.

در پایان عبداله جاسمی معاون فرماندار با تشکر از دغدغه های فعالان محیط زیست و مسولان حاضر در جلسه ابراز داشت:ما تلاش می کنیم مصوبات این جلسه به سوی عملیاتی شدن سوق یابد.محیط زیست محور توسعه پایدار است.این امانت را باید به آیندگان انتقال دهیم.بقای ما به بقای طبیعت گره خورده است.ایشان در ادامه با اشاره به پاره ای از بیانات مقام رهبری اضافه نمود مقام معظم رهبری در این زمینه حجت را بر ما تمام نمود.سخنان مقام معظم رهبری دیگر برای ما فصل الخطاب است.

در خاتمه نیز این موارد با اتفاق نظر حاضران مصوب گردید :

1-هیچ گونه ی کهوری واقع شده در محدوده سایت انرژی بر قطع نگردد و مساحت 4 هکتار منطقه ی جنگلی حفظ گردد.همچنین در جهت تکثیر گونه بومی کهور اقدام گردد.

2-هر طرحی از جمله ایجاد اسکله باید مراحل اخذ مجوز از سازمان محیط زیست را بگذراند و بدون انجام مراحل اخذ مجوز هر گونه عملیات اجرایی ممنوع می باشد.

3-محیط زیست متقبل گردید مشخصات نوع دستگاه سنجش آلودگی هوا را مشخص نماید تا صنایع انرژی بر اقدام به خرید آن نماید و مقرر شد فرمانداری جهت اخذ مجوز برای نصب آن در بیرون از  سایت و در جای مناسبی از شهرستان پیگیری لازم نماید.

4-مقرر گردید هر اقدام محیط زیستی که در محدوده ی سایت انرژی بر انجام می گردد ،گزارش مکتوب آن به محیط زیست ارائه گردد.

 



تاريخ : چهارشنبه نهم اردیبهشت ۱۳۹۴ | 19:6 | نویسنده : سالم توكلي |

گزارشی از زلزله اخیر گاوبندی

زلزله 8/4 ریشتری شامگاه یکشنبه 23/1/94 در گاوبندی مرکز شهرستان پارسیان و روستاها و شهرهای همجوار موجی از ترس و وحشت را در میان مردم ایجاد کرد.این زلزله اگرچه خسارات جانی به همراه نداشت اما در مناطقی از شهرستان خسارت هایی را به بار آورد.این خسارت ها بیشتر در منطقه ی زاخر ،منطقه عشایری سرکوه شنبه و روستاهای عمانی و برکه دوکا اتفاق افتاد.مناطقی که تقریبا در مرکز زلزله اخیر قرار دارند.بنا به گزارش موسسه زلزله نگاری دانشگاه تهران مرکز این زلزله  و پس لرزه های پس از آن اغلب 12 کیلومتری مرکز شهرستان یعنی در حوالی روستاهای برکه دکا و عمانی قرار دارد.خانه های زیادی در این دو روستا دچار شکاف شد.پس لرزه ها همچنان در این دو روستا ادامه دارد و فضای ترس و دلهره باقی است بطوریکه بسیاری از بچه های کوچک دچار اسهال شده اند.و اولیا با ترس فرزندانشان را به مدرسه می فرستند.به گفته ی اهالی این دو روستا مسول هلال احمر شهرستان در محل این روستاها حضور یافته و در جواب مردم که خواستار دریافت چادر بوده اند ،گفته است که ما در صورتی به شما چادر می دهیم که خانه هایتان خراب شده باشد.در مورد شکاف خانه ها نیز فقط در صورت تخریب به شما وام می دهیم.این در حالی است که همه مردم این روستاها همچنان شب ها را در فضای باز می گذرانند.در کلاس درس مدارس هر بار با لرزش زمین ، بچه ها دچار وحشت می شوند. یکی از دختران کلاس هفتم روستای برکه دوکا می گوید: «امروز به خاطر ترس و اظطراب آمدن زلزله امتحانم را خراب کرده ام.»در مواردی معلم مجبور شده است کلاس درس را در زیر آفتاب تشکیل دهد.

رادمهر فرماندار شهرستان در مورد گلایه های مردم روستا اینگونه پاسخ داد:«در خصوص چادر هلال احمر یک دستورالعملی دارد که باید طبق آن عمل کند.هلال احمر خدماتش بعد از وقوع حوادث است.ولی با این حال به هلال احمر دستور داده شده بازدید میدانی از منازل داشته باشد.در صورت تشخیص به منازل آسیب دیده باید خدمات بدهد.اگر هلال احمر به روستایی چادر بدهد همه روستاها مراجعه می کنند.خود مردم جهت احتیاط برای خودشان تهیه کنند.باز هم اگر اوضاعشان مناسب نیست،اقدام به نصب چادر گروهی در یک محل می کنیم.

وقتی کوهنوردان امدادگر می شوند

صبح دوشنبه 24 فروردین بود که یعقوب دلدار رییس هیات کوهنوردی و سرپرست گروه کوهنوردی بردول به فرمانداری شهرستان خبر داد که یک خانواده عشایر دامدار در منطقه زاخر دچار آسیب شده اند و سرپناه انها دچار تخریب شده است و در شرایط بدی به سر می برند.با پیگیری محمد رادمهر فرماندار شهرستان رییس هلال احمر  شهرستان رضایی و یک امدادگر به همراه 5 نفر از اعضای گروه کوهنوردی با طی مسیر دو ساعته کوهنوردی به محل زندگی خانواده ی اسیب دیده رسیدند.به گفته یعقوب دلدار سرپرست گروه کوه نوردی ما با صحنه ای متاثر کننده روبرو شدیم.همه ی اتاق ها ویران شده بود.مرد دامدار با زن و دخترش با فرشی سایبانی برای خود ساخته زیر ان نشسته بودند.و شب را نیز بر روی سنگی گذرانده بودند و با هر پس لرزه سنگ ها از بلندی کوه به سمتشان ریزش می کرد.دختر خانه به شدت دچار وحشت شده بود.رییس هلال احمر گزارشی از وضعیت خانواده دامدار آسیب دیده به فرمانداری ارائه کرد.و تعدادی از اعضای گروه کوهنوردی جمعه 28 فروردین دوباره به یاری این خانواده شتافتند و آنها را یاری دادند تا خودشان و وسایل باقی مانده زندگی و دامهای وحشت زده اشان را در مسافتی طولانی به ارتفاعاتی امن تر یعنی منطقه سرکوه شنبه کوچ دهند.       

دیدار فرماندار از منطقه ی سرکوه شنبه

سی خانوار عشایری منطقه سرکوه شنبه نیز دچار آسیب شدند و خانه هایشان آسیسب دید.نیروهای هلال احمر چادرهایی را برای اسکان موقت در اختیار آنها قرار داده است.فرماندار شهرستان پارسیان در این زمینه چنین گفت:تعداد 5 واحد از خانه های عشایری منطقه ی سرکوه به کلی آسیب دیده و 16 واحد دچار آسیب دیدگی جزیی گردیده است.گروه های امدادی هلال احمر نسبت به امداد رسانی و نصب چادر در منطقه اقدام نمودند و توسط جهاد کشاورزی مخازن آب شرب در این منطقه نصب گردیده است.من خود به اتفاق مسوولین از منطقه ی سرکوه بازدید نمودم و بر رفع مشکلات عشایر تاکید نمودم.

وی افزود:طبق گزارذش اولیه اکیپ های بازرسی از مناطق،در روستاهای نزدیک به کانون زلزله (روستای عمانی و برکه دکا)به تعداد 35 واحد مسکونی و در بافت قدیمی شهر پارسیان تعداد 5 واحد و در شهر کوشکنار تعداد 20 واحد از منازل مسکونی دیوارهای ساختمان دچار ترک خوردگی شده که نیازبه تعمیرات دارد.

زلزله یا انفجار

اینبار هم مثل جاهای دیگر از کشور پس از وقوع زلزله های پی در پی بازار شایعه داغ بود.حرف هایی مبنی بر اینکه این زلزله نیست.بلکه لرزش های ناشی از انفجار کشف معادن و یا انفجار احداث تونلی است که لامرد را به صنایع انرژی بر می رساند.هر چند فرماندار شهرستان این شایعات را اثبات نشده می داند اما بسیاری از اهل نظر بر این باورند که گسترش این شایعات ناشی از فضای بی اعتمادی است که در جامعه وجود دارد و مردم به همه چیز به دیده ی تردید نگاه می کنند.همانگونه که از مسوولان انتظار می رود با در اینگونه مواقع به یاری آسیب دیدگان بشتابند و نیروهای امدادگر با احساس مسوولیت بیشتری وارد عمل شوند،فکری هم باید برای ترمیم این فضای بی اعتمادی کرد.

  

 



تاريخ : یکشنبه سی ام فروردین ۱۳۹۴ | 13:14 | نویسنده : سالم توكلي |

بیش از دو سال است که از بگو مگوها بر سر اجرای مصوبه ی الحاق پنج روستای شهرستان پارسیان در غرب هرمزگان به لامرد فارس می گذرد.مصوبه ای که محصول روزهای پایانی دولت احمدی نژاد بود.مصوبه ای که اعتراضات گسترده مردمی را در مرکز استان و شهرستان پارسیان به همراه داشت.و تاکنون در ارتباط با درخواست لغو این مصوبه طومارهای فراوان از سوی گروه های مردمی و شوراهای شهرستان پارسیان نگاشته شده است.نماینده ولی فقیه آیت اله نعیم آبادی از منبر نماز جمعه و در محافل مختلف و حتی در حضور رییس جمهور در بندرعباس بر لغو مصوبه به شدت تاکید کرد.نمایندگان استان هرمزگان نیز چندین بار  از تریبون مجلس این مصوبه را زیر سوال برده اند و خواستار لغو آن شده اند.استاندار هرمزگان نیز بارها بر مخالفت خود بر اجرای این مصوبه تاکید کرده است.در آخرین واکنش ها نیز امام جمعه اهل سنت پارسیان بنا به آنچه در خبرگزاری مهر آمد در خطبه های نماز جمعه بار دیگر دردمندانه از این ستمی که قرار است در حق مردم این منطقه روا داشته شود گفت و گلایه کرد که چرا هر از چندی این همه استرس به این مردم وارد می کنید.و از مسوولین خواست که اگر اجرای این مصوبه در جهت خیر کشور است بیایید و مردم را توجیه کنید.مگر نه اینکه این سال به درایت مقام رهبری سال همدلی دولت و ملت نامگذاری شده است. همه ی این عتراضات جز آن چیزی است که در قالب مقاله ها و گفتگوها و مصاحبه ها طی دو سال اخیر در رسانه های مکتوب و خبرگزاری ها بازتاب داشته است و شبکه ها ی اجتماعی و فضای مجازی را در منطقه طی دو سال اخیر آکنده از این اعتراض کرده است.آنچه مسلم است سخن از اجرای این مصوبه موجب دلشوره ها ،فشارهای عصبی و انشقاق اجتماعی در گوشه ای از میهن اسلامی شده است.و جالب تر از همه ی اینها و شاید شگفت انگیز تر اینکه باریکه ای که طبق این مصوبه قرار است به لامرد فارس الحاق یابد محدوده ای از پارک ملی حفاظت شده نایبند است و بی شک در صورت الحاق به شهرستان لامرد با  ایجاد اسکله و همانطور که مدافعان این طرح خود گفته اند قصد ایجاد منطقه ی ویژه اقتصادی و تجاری را دارند، ما شاهد تخریب گسترده در این نخستین پارک ملی خشکی دریایی کشور خواهیم بود.محدوده ای که جابجا کردن هرگونه ماسه و سنگ از آن به کلی ممنوع شده است. و اجرای این مصوبه در دولتی قرار است اتفاق بیافتد که دغدغه های محیط زیستی خود را بیش از از هر دولتی در تاریخ ایران بارها بیان نموده است و به عبارتی دیگر می توان گفت که محیط زستی ترین دولت پس از انقلاب بوده است.و در همین راستا افرادی دانشمند و با تدبیر و دلسوز را در سازمان محیط زیست به کار گمارده است.حال چگونه است مصوبه ای که محصول دولت پیشین است و هیچ توجیه اقتصادی و اجتماعی و محیط زیستی در آن هویدا نیست و قرار است در منطقه ای اجرا شود که به گفته ی کارشناسان پالایشگاه عظیم پارس جنوبی معضلات محیط زیستی بس نگران کننده آفریده است و همچنین در جوار آن قرار است صنایع عظیم انرژی بر پارسیان و لامرد ایجاد گردد و نگرانی شدیدی از این بابت وجود دارد که تجمع این همه صنعت در این محدوده که نامتناسب با توان سرزمینی و اکولوژیکی منطقه می باشد، چه بر سر آب و خاک و هوا و انسان و گیاه و حیوان خواهد آورد.آیا اجرای اینگونه طرح ها میانه ای با مفهوم امروزی از توسعه که همان تامین آسایش و رفاه و افزایش شاخص خوشبختی انسان ها و حفظ سرمایه های طبیعی و سرمایه های اجتماعی است،دارد؟ چقدر مطالعات امکان سنجی و کارشناسانه پیرامون اینگونه طرح ها به عمل آمده است؟ آیا در دولت تدبیر و امید در همچنان بر همان پاشنه های مرسوم پیشین می چرخد؟ و هر کس از لابی قوی تر و نفوذ بیش تر در ساخت قدرت برخوردار است می تواند به تصور خدمت به دیار خود هر چه صنعت است پیرامون خود گرد آورد و یا مثلا همچون  یک کشور مستقل سودای رسیدن به دریا را برای خود محقق گرداند؟بی پروا و اندیشه اینکه این تجمع صنعت یا پیوستن دریا در راستای کدام توسعه پایدار است و چه ارمغانی از همزیستی مسالمت آمیز و امید و شکوفایی و امکان زیستی بهتراز بهر مثال  برای مردم بومی و زیستمندان مناطق عسلویه ،پارسیان و لامرد به بار خواهد آورد؟ مردمی که سال های سال علارغم تنوع مذهبی در کنار یکدیگر  با کمترین تنش به کسب و کار و تجارت در همسایگی هم مشغول بوده اند و اکنون به نظر می رسد با اجرای این طرح بر میزان نارضایتی و انشقاق اجتماعی افزوده شود و این در شرایطی اتفاق بیافتد که تصمیمات نابخردانه ،احساسی در هشت ساله ی دولت پیشین دیوار بی اعتمادی بین دولت و ملت را افزایش داده است،سرمایه های اجتماعی را تخریب کرده است و محیط زیست وطن را در شکننده ترین و بحرانی ترین شرایط خود قرار داده است.مردم این خطه از وطن مثل اکثر مردم کشور با امید به پای صندوق رای رفتند تا شاهد گشایشی در کار و زندگی اشان باشند و از میزان تشویش ها و نگرانی هایشان کاسته گردد و بار از دوششان برداشته شود و اگر تاکنون همچون سایر افراد ملت درد و رنچ و سختی معیشت و تورم را به امید تدبیر در سیاست خارجی و گشایش وضعیت اقتصادی تحمل می کنند دیگر انتظار ندارند با طرح های ضد توسعه ای و ضد اجتماعی و ضد محیط زیستی بر بار مصائب و مشکلات و درد هایشان افزوده گردد و هر بار با شنیدن خبری نگران کننده سوهانی بر اعصاب و روانشان کشیده شود.

 

 این مقاله در سایت فرارو در تاریخ 16 فروردین 94 و روزنامه ندای هرمزگان در تاریخ 18 فروردین 94 درج شده است.



تاريخ : پنجشنبه بیستم فروردین ۱۳۹۴ | 19:8 | نویسنده : سالم توكلي |
یکی از روزهای انتهای اسفند نود و سه.آخرین روز درس.هوا ابری است و بارانی.بچه ها می گویند امروز دیگر نرویم کلاس برویم کوه.بی هیچ تاملی می پذیرم.مگر که کوه و نم نم باران و بچه ها غم زمانه را از دل بزدایند.



تاريخ : یکشنبه نهم فروردین ۱۳۹۴ | 0:29 | نویسنده : سالم توكلي |
 

شهر گاوبندی مرکز شهرستان پارسیان به مدت سه روز شاهد برگزاری چشنواره فرهنگی هنری با حضور جمعی از هنرمندان بندرعباسی بود.این جشنواره که از تاریخ 21 اسفندماه آغاز شد،تجربه های خوبی را برای هنرمندان بومی و فرهنگ دوستان این شهرستان به همراه داشت.شب اول این جشنواره شامل اجرای شاهنامه خوانی توسط علی صمدی استاد ادبیات ،نمایش فیلم های مستند جنگل مانگرو و لاک پشت ها می میرند از سوی گروه هنرمندان بندری و همچنین اجرای تک نوازی عود توسط امین باصره دیگر هنرمند بندرعباسی بود.شب دوم با نمایش فیلم چله و اجرای تئاتر قوی تر با بازیگری گرمساری،توکلی و اسلامی و اجرای موسیقی محلی بندری  با حضور دو روشن دل گروه همراه بود.نقالی شعر احمد شاملو توسط یکی از هنرمندان مهمان و همچنین بازدید از نمایشگاه عکس و نقاشی در محل فرهنگسرای شهرداری از دیگر قسمت های شب دوم جشنواره بود.عصر جمعه نیز در بخش دیگری از این برنامه ها در بندر کلاتو در حوالی روستای زیارت جشنواره ساخت مجسمه های شنی برگزار شد. آخرین شب این برنامه فرهنگی هنری با سخنان محمود اسدی رییس اداره ارشاد شهرستان پارسیان آغاز گشت.سپس شعر نیکوکاری به گویش محلی توسط سلما طاهری قرائت شد.یوسف مبارکی از پیشکسوتان فرهنگی و فعال هنری نوشته ای به نام یاران بهاری را خواند.همچنین از طرف گروه مجازی انجمن راه توسعه با اهدای لوح تقدیر و هدایایی از کنکوری های برتر منطقه و ورزشکاران موفق شهرستان در سطح استانی و ملی  تقدیر به عمل آمد.همچنین از طرف گروه همیار سلامت روستای میلکی هدایایی را به سه نفر از معلولین هنرمند بندرعباسی اهدا گشت.

این اتفاق در روزهای آخر سال 93 اتفاقی بسیار شایسته تحسین و میمون بود و تجربه های نیکویی برای علاقمندان فرهنگ و هنر شهرستان به همراه داشت.برنامه ای که در صورت تداوم می تواند در اعتلای هنر منطقه نقشی به سزا داشته باشد.

 



تاريخ : یکشنبه نهم فروردین ۱۳۹۴ | 0:20 | نویسنده : سالم توكلي |

روز جمعه 28 آذرماه 93ساعت 3 بعد از ظهر همایشی با حضور چهره ها ی سرشناس محیط زیست ایران دکتر خانم مظاهری معاونت پژوهشی سازمان محیط زیست،دکتر متصدی معاونت نیروی انسانی سازمان و مهندس درویش معاونت مشارکت های مردمی این سازمان به همراه مهندس دل شب و مهندس وفادار مدیران کل محیط زیست استان های بوشهر و هرمزگان در محل سالن کانون شهید تند گویان برگزار شد. این همایش که در میان حضور پرشور قشرهای مختلف مردم برگزار گشت بنا به فراخوان و دعوت دانشگاه آزاد اسلامی پارسیان به مدیریت دکتر محمود نصوری و با همکاری تشکل های مردم نهاد گروه همیار سلامت و روان روستای میلکی و گروه کوهنوردی بردول فراهم آمده بود.

دکتر خانم مظاهری و مهندس محمد درویش صبگاه جمعه از طریق پرواز وارد فرودگاه عسلویه شدند و در آنجا مورد استقبال دکتر نصوری و محمد رادمهر فرماندار پارسیان و مهندس جاسمی معاونت فرماندار قرار گرفتند.همچنین در خروجی فرودگاه حدود 40 نفر از دوستداران محیط زیست همراه با خانواده در حالی که ماسک هایی را پوشیده بودند و کودکان تراکت هایی با شعارهای محیط زیستی به همراه داشتند به استقبال مهمانان رفتند.در همان بدو ورود تجمع کنندگان وضعیت اسف بار آلودگی ها ی پارس جنوبی و محیط زیست در معرض تخریب را برای نمایندگان سازمان محیط زیست شرح دادند.سپس مهمانان به همراه جمعیت حاضر  به بازدید از منطقه ی عسلویه و فاز 5 و 6 رفتند.آنگاه با گذشتن از میان جنگل های حرا وارد منطقه ی نایبند شدند و با حضور در این پارک ملی با وضعیت آن آشنا شدند.سپس از مسیر غربیترین روستای  شهرستان پارسیان  تمبو شمالی ،منطقه ی مورد بحث در موضوع الحاق وارد این شهرستان شدند.مهمانان توقفی کوتاه نیز در منطقه ی تمبو داشتند.که این منطقه نیز بخشی از پارک ملی نایبند در قسمت استان هرمزگان می باشد.مهمانان پس از صرف نهار و استراحتی کوتاه در مهمانسرای بیمارستان رستمانی پارسیان ساعت سه و نیم بعد از ظهر وارد سالن شهید تند گویان شدند.مراسم با پخش تلاوت قرآن و سرود ملی جمهوری اسلامی با مجری گری آقای علی صمدی آغاز گشت.مجری مراسم ابتدا در سخنانی پرشور حکایتی از درد های ناشی از آلودگی و سموم و کودهای شیمیایی  را بیان نمود و از شیوع امراضی لاعلاج همچون سرطان در منطقه سخن گفت.فرماندار شهرستان آقای محمد  رادمهر نیز ضمن خوش آمد به مهمانان و جمعیت حاضر ابراز داشت ما مخالف صنعت نیستیم اما صنعتی می خواهیم که زندگی را بر ما دشوار نگرداند.وی همچنین از همه خواست که بچه های خود را از کودکی با محیط زیست آشنا کنند.پس از ایشان دکتر محمود نصوری ریاست دانشگاه آزاد ضمن خوش آمد به مهمانان  برنامه ،روند صنعتی شدن منطقه را توضیح داد و یادآور شد :شاید در 15 سال پیش بزرگترین صنعتی که ما در منطقه ی پارسیان و عسلویه داشتیم سنگ شکن بود،اما در فاصله ی کمتر از 10 تا 15 سال بیشترین میزان صنعت در این منطقه مستقر شده است.ما تا آلوده کننده ترین پالایشگاه کشور 20 کیلومتر فاصله داریم.با توجه به اینکه ما در معرض بادهای غربی شرقی قرار داریماگر از کانون آلاینده های عسلویه 80 درصد به سمت غرب باشد  بیشترین آلودگی به سمت پارسیان است.دغدغه مردم دغدغه به جایی است.صنعت فی نفسه مخرب نیست .امروز به واسطه ی گسترش همین صنعت در جای کشور همه شهرها و روستاها از نعمت گاز برخوردارند.اما صنعتی که تجمع،انباشت ،آلودگی نداشته باشد و از متدهای روز استفاده کند.ما توقعمان از مسوولین این است اگر این گاز خانه همه مردم را آباد کرده خانه ما را خراب نکند .ما پول آلایندگی نمی خواهیم پول آلایندگی را رفع آلایندگی کنید.مساله دیگر اتفاقات دلخراشی است که در پارک ملی نایبند افتاده است.این ندا را به گوش خانم ابتکار برسانید.اکنون لیرها و کنارها و کهورهای این منطقه چه وظعیتی دارند.مساله پارک ملی نایبند یک مساله ملی است.این میراثی است که ما باید به آیندگان منتقل کنیم.نمی شود از این همه ثروتی که پارس جنوبی تولید می کند مقداری را صرف احیا پارک ملی نایبند کرد.دغدغه دیگر مردم صنایع انرژی بر است.اخیرا یک حوزه گازی خیلی وسیع از کازرون تا گسل میناب کشف شده است.من فکر می کنم همه صنایع نباید منحصر به عسلویه باشد.بنابراین انتقال صنایع انرژی بر به جاهای دیگر از جمله استان فارس که در شدت بیکاری قرار دارد می تواند صورت گیرد.باید در تجمیع صنعت بازنگری شود.به جای اینکه اینهمه نیروی کار را بیاوریم اینجا کارخانه را ببریم آنجا.به نظر من یکی از بزرگترین کارهایی که این دولت انجام داده است انتقال بخشی از صنایع آببر به سواحل مکران و جاسک است.

پس از این نمایندگان شوراها و تشکل ها و گروه های مردمی یکی یکی پشت تریبون قرار گرفتند.ابتدا آقای دواری از روستای مقام از توابع بخش شیبکوه بندر لنگه از مشکلاتی گفت که پالایشگاه فلات قاره لاوان برای هوای مناطق مجاور و آبزیان دریایی به وجود آورده است.سپس آقای علی قاسمی سخنگوی شورای اسلامی شهرستان پارسیان وضعیت جغرافیایی صنایع انرژی بر را تشریح کرد و مشخص نمود که این صنایع از همه سوبه روستاها و شهرها ی شهرستان ختم می شود .بنابراین کاملا در بافتی مسکونی قرار گرفته است. قرار است چه اتفاقی بیافتد.روستاها ی شهرستان عسلویه و پارسیان در دل هم قرار گرفته اند.صنایع پتروشیمی،فولاد و آلومینیم قرار است کجا مستقر شود.آیا قبل از استقرار صنایع نباید ارزیابی زیست محیطی صورت گیرد.همه ی صنایع آلوده کننده نیستند.می توان صنعت گردشگری و پرورش آبزیان را جایگزین کرد.موضوع دیگر اینکه بخشی از پارک ملی نایبند در دل شهرستان پارسیان و استان هرمزگان قرار گرفته است.در قانون اساسی مترقی جمهوری اسلامی برای همه ی موجودات زنده حقوقی تعیین شده است.اصلا حکمت خالقت انسان بوده است.همین انسان محیط زیست می خواهد.باید جلو زیان گرفته شود قبل از آنکه تجربه تلخ عسلویه دوباره اتقاق بیافتد.

آنگاه آقای ناصر بوهندی از فعالان محیط زیست از منطقه ی عسلویه وضعیت آلودگی عسلویه را تشریح کرد و گلایه کرد که چرا خانم ابتکار به عسلویه سفر نمی کنند که درد  ورنج مردم را از نزدیک ببینند.سالم توکلی از فعالان محیط زیست و عضو تشکل های مردمی به این موضوع اشاره کرد که به جای این همه صنعت می توان از پتانسیل های خوبی که منطقه برای گردشگر و اکوتوریسم دارد استفاده کرد.ایشان در این زمینه اشاره ای سواحل صخره ای بی نظیر منطقه و تپه های ماسه ای تمبو داشت.آقای یوسف مبارکی از پیشکسوتان فرهنگی و عضو گروه هنری نشان خاطرنشان ساخت که با پیگیری های مردمی می توان اقدامات خوبی در خصوص حفظ محیط زیست انجام داد.

زمان باقی مانده به مهمانان برنامه اختصاص یاقت.ابتدا دکتر خانم مظاهری اشاره نمود که ظرف کمتر از یک هفته که من موضوع این سفر را با دکتر سعید متصدی مطرح کردم و از ایشان خواهش کردم که با ما همراه باشند.اگر خانم ابتکار هم اینجا بودند سخنان دکتر متصدی را ملاک خود قرار می دادند. وی سپس ما همه دوستدار محیط زیست هستیم.خداوند در قرآن در اولین جمله به پیامبرش می گوید بخوان به اسم جهان هستی.جهان هستی هم چیزی جز طبیعت و محیط زیست نیست.اصل 50 قانون اساسی ما را موظف کرده که طبیعت را برای نسل های آینده نگه داریم. تمام دغدغه ها ی شما قابل تحسین و دغدغه های ماهم هست.وی ضمن ابراز خوشحالی از این همه حساسیت های مردم نسبت به موضوع محیط زیست تریبون را در اختیار همکارانش قرار داد تا به دغدغه ها و سوالات مردم پاسخ گویند.دکتر متصدی معاونت نیروی انسانی در مورد صنایع انرژی بر چنین گفت: متصدی بیان داشت: سازمان حفاظت محیط زیست به دنبال حفظ حقوق مردم و طبیعت است و برای اینکار از ابزار های مختلفی همچون ارزیابی زیستی استفاده می کند که در خصوص پروژه صنعت انرزی بر در آن منطقه بخشی از این پروژه داری ارزیابی زیستی است و بخش دیگر نیز در حال بررسی می باشد تا بتوانیم بیشترین منفعت را به محیط زیست و جوامع محلی برسانیم.

معاون محیط زیست انسانی سازمان حفاظت محیط زیست خاطر نشان کرد: توسعه پایدار باعث رشد اقتصادی و اجتماعی می شود که این نکته ایست که باید در برنامه ریزی ها و تصمیم گیری ها مد نظر قرار بگیرد و نکته مورد تاکید سازمان حفاظت محیط زیست بر پشتیبانی مردم در امر توسعه پایدار و حفاظت از محیط زیست است.

وی افزود: تلاش سازمان حفاظت محیط زیست توسعه صنایع پاک و کم آلاینده است که نهایتا موجب رضایت بیشتر مردم می گردد. خوشبختانه میزان اطمینان و اعتماد جوامع محلی و مردم منطقه به سازمان حفاظت محیط زیست و تصمیمات اتخاذ شده در این سازمان نسبت به گذشته بسیار بیشتر شده است که این موضوع به همراه مشارکت عمومی آنها در کنترل و نظارت و پایش برای سازمان حفاظت محیط زیست بازوی کمکی و ارزشمند است.

متصدی به مردم منطقه اطمینان داد اجازه نخواهیم داد هیچ اقدام و یا صنعت ضد محیط زیستی مخل سلامت مردم انجام شود.

 صنایع انرژی بر ارزیابی و مجوز صنعتی آن در دولت قبل صادر شده اما هنوز مجوز دریایی آن صادر نشده است .این صنایع در کلیاتش مجوز گرفته اما در مورد جز جز صنایع فعلا مجوزی صادر نشده است.ایشان در مورد پارک ملی نایبند نیز گفتند این پارک از جمله مناطقی است که برای ما بسیار ارزشمند است و حفظ اینگونه مناطق در اولویت برنامه های سازمان محیط زیست قرار دارد و اجازه هیچگونه فعالیت اقتصادی در آن داده نمی شود.دکتر متصدی همچنین اشاره کرد که در دولت جدید در همه موارد موضوع محیط زیست در سرلوحه برنامه قرار دارد.در پایان نیز ابراز داشت:این قدرت بالای جامعه و درایت علمی شما برای ما قابل تقدیر است. و این می تواند کمک کند که ما چگونه کنترل کنیم.ما امروز نیازمند پیشنهادات  اجتماعی جوامع محلی هستیم.شما بیش از هر کسی می دانید که اینجا دارد چه اتفاقی می افتد.و این پیشنهاداتی که شما تهیه می کنید کمک می کند به داشتن  یک جامعه خوب و سلامت و حفظ محیط زیست.

 

مهندس دل شب مدیر کل محیط زیست استان بوشهر نیز از مصائب و جفاهایی سخن گفت که طی سالیان گذشته بر پارک ملی نایبند رفته است. احیا پارک ملی نایبند در دستور کار اداره کل محیط زیست بوشهر قرار گرفته و با حصارکشی مرز و محدوده این منطقه مشخص شده و در حال حاضر در حال احداث برجک دیدبانی هستیم.

وی اضافه کرد: یکی دیگر از برنامه های در دست اقدام اداره کل محیط زیست بوشهر مطالعه رهاسازی جبیر در منطقه است چرا که در حال حاضر جبیر ها در اسارت نگهداری می شوند تا بتوانیم زیر ساخت های رها سازی را آماده کنیم.

مهندس وفادار مدیر کل محیط زیست استان هرمزگان نیز ابراز داشت ما باید تلاش کنیم توسعه، توسعه پایدار باشد.سازمان بدون حمایت مردم کاری نمی تواند انجام دهد و همچنین اشاره کرد که هر چه کنیم صنعت آلایندگی دارد و ما باید در جهت کاهش آلودگی ها تلاش کنیم .

سخنران پایانی مراسم مهندس محمد درویش بود.ایشان با ابراز خوشبختی از اینکه برای دومین بار است که در جمع مردم این منطقه قرار می گیرد.گفتند:من می بینم که اینجا با آنکه چند ساعت از مراسم می گذرد اما مردم همچنان نشسته و با حساسیت تمام مسائل را دنبال می کنند.استان هرمزگان استانی است که بالاترین نرخ رشد ان جی ا ها را داشته است.پارسیان می تواند یک پایلود موفق باشد.این همه احساس مسوولیت باید در قالب تشکل ها ثبت و سازماندهی شود.معمولا در جاهای دیگر وقتی کارد به استخوان می رسد همه فکر می افتند اما اینجا من می بینم که قبل از فاجعه دارد کارهای ارزشمندی صورت می گیرد .من اقدامات فعالان محیط زیستی اینجا را همیشه دنبال می کنم .حرکت هایی را که ما در شهرهایی با شاخص های توسعه یافتگی بالا می بینیم.من افتخار می کنم به وجود چنین مردمی.مردمی که دارند درس می گیرند از اتفاقاتی که در مناطق همجوارشان افتاده است.

پس از پایان مراسم مهمانان برنامه به همراه فرماندار و مدیریت دانشگاه آزاد راهی روستای میلکی شند تا از کتابخانه محیط زیستی این روستا که به همت شورای این روستا و مردم ساخته شده است دیدن کنند.مهمانان عالی رتبه محیط زیستی کشور در این روستا و در محل کتابخانه با غذاها وشیرینی های محلی مورد پذیرایی  قرار گرفتند.

 



تاريخ : سه شنبه دوم دی ۱۳۹۳ | 9:20 | نویسنده : سالم توكلي |
اینجا بخشی از پارک ملی حفاظت شده نایبند است.سواحل صخره ای بی نظیر ایران.جایی که فارس سخت به دنبال آن است که با تصرف آن و جدا کردن از گاوبندی هرمزگان تبدیل به منطقه ویژه اقتصادی کند و اسکله بسازد.می دانیم که نمایندگان اندکی از فارس با لابیگری و نفوذی که در سطوح بالا دارند این پروژه را پیگیر هستند.کسانی که همه حیات سیاسی خود را به موضوع انتزاع پنج روستای شهرستان پارسیان(گاوبندی) گره زده اند.اینان نه اهمیتی برای نظر مردم قائلند و نه ارزش های زیست محیطی را حرمتی می نهند.اینجا می تواند در طول سال با ایجاد تمهیداتی پذیرای هزاران گردشگر باشد.صنعتی که با کمترین ضرر مردم محلی را نیز منتفع خواهد کرد.اما به که باید گفت و چگونه باید فریاد زد  که این همه مناطق صنعتی و اقتصادی در جوار هم نفس همه را بند خواهد آورد.تشکیلات عظیم پارس جنوبی از آن سو و صنایع انرژی بر از این سو و حال این میانه پارک حفاظت شده ی نایبند نیز باید قربانی اهداف سیاسی افرادی خاص گردد.در ایجاد مناطق اقتصادی و صنعتی نباید توان سرزمینی را هم در نظر گرفت .این هرمزگان و گاوبندی نیست که باید فریاد برآرد  همه دوستداران و فعالان محیط زیست باید به میدان آمده و جلو این پروژه مخرب را بگیرند.ما در مقابل نسل های آینده مسوولیم. توسعه ای می خواهیم که ما و آیندگان را سرشار از زندگی کند و نه غرق در استرس و نگرانی درد و رنج و بیماری.کودکان امروز باید با امید به آینده بزرگ شوند و نه در میان حسرت ها و ناله های روزانه بزرگترهایشان.توسعه ای که امید به آینده بهتر را زایل می کند و شاخس های خوشبختی را کاهش می دهد،توسعه نیست، ویرانی است اگرچه خروارها پول با خود بیاورد.ما می خواهیم زندگی کنیم.ما نمی خواهیم ناامنی های جسمی و روحی و سونامی سرطان بر سرمان آوار شود.ما و نه تنها ما همه کسانی که با خانواده هایشان از راه های دور و دراز از بهر معیشت و کسب توشه ای نان آمده اند و در پارس جنوبی مشغول به کارند فضایی را می خواهیم که در لحظه های فراغت نفسی بکشیم.در ساحل زیبای نایبند پرواز پرندگان،خرامیدن لاک پشت ها را نظاره کنیم و در سایه سار سواحل صخره ای بیارامیم.دور از صداهای ناهنجار ماشین ها و دود و آلودگی ها.آیا این ها خواسته ی زیادی است.این محیط زیست را گذشتگان به امانت به دست ما رسانده اند تا ما نیز به دست آیندگان بسپاریم.بیاییم همه با هم تمام قد هرمزگانی و بوشهری و فارسی در مقابل این تجاوز و تعدی نابخردانه به طبیعت نایبند بایستیم.کوتاهی جایز نیست.آیندگان ما را نخواهند بخشید.

 



تاريخ : چهارشنبه دوازدهم آذر ۱۳۹۳ | 8:42 | نویسنده : سالم توكلي |
 

 

نویسنده:محمود مولوی

هر از گاهی  بحث انتزاع پنج روستای سروباش، فارسی، اکبری، تنبو شمالی و تنبو جنوبی از توابع بخش کوشکنار شهرستان پارسیان، مجموعه استان هرمزگان را دچار تنش و التهاب می کند. در طول این مدت، اعتراضات بسیار زیادی به تصمیم دولت قبل مبنی بر جدایی این پنج روستا و الحاق آن به شهرستان لامرد استان فارس شده است. از نامه ها، طومارهای مردمی، اعتراضات ائمه جمعه و نامه نگاری های شوراهای شهرستان، شهر، بخش و روستا گرفته تا انجام راهپیمای های مسالمت آمیز .

تاکنون مدیریت فعلی استان هرمزگان به ویژه شخص استاندار نیز حساسیت ویژه ای روی این پنج روستا داشته اند. وجود دو سیاست متنافر در استانداری در دو دولت فعلی و قبلی به وضوح در هرمزگان دیده می شود .

به عقیده نگارنده، تمام این اتفاقات یک وجه قضیه است و اعتراضات مردمی توانسته از جدایی بخش یا روستاهای پارسیان در طول بیست و پنج سال گذشته از هرمزگان جلوگیری کند. اما به نظر می رسد در تمام طول این مدت، بار مقابله با این موضوع به میزان بسیار بالایی بر دوش مردم بوده است و مردم بابت این موضوع هزینه های زیادی را متقبل شده اند .

نکته ای که تا حدودی مغفول مانده و من از آن به عنوان  وجه دوم قضیه یاد می کنم  محرومیت زائد الوصف این پنج روستاست. روستاهایی که در منتهی الیه غربی ترین نقطه استان هرمزگان قرارداشته و حجم رسیدگی و سرمایه گذاری در آن بسیار پایین است و همین موضوع، دستاویزی شده تا همسایگان با وعده های پررنگ و لعاب، باعث ایجاد شکاف هایی نه در پنج روستا که در کل شهرستان پارسیان بین بدنه اجتماعی شوند. به نظر می رسد مدیریت استان هرمزگان می بایست در یک تصمیم فوری و ضربتی غبار محرومیت را از چهره این پنج روستا بزداید و سطح اعتماد عمومی به استان را با انجام کارهای عمرانی و اجرایی ارتقا دهد.پیشنهادهای زیادی بابت این مساله وجود دارد که فوری ترین آن تعیین نماینده ویژه و تام الاختیار استاندار و استقرار وی در محل پنج روستاست. تعیین این نماینده حاوی پیام های مهمی هم به همسایگان و هم به مردم منطقه است. پیشنهاد دوم، توجه ویژه به این روستاها به لحاظ بودجه و برنامه ریزی و اختصاص بودجه ای خارج از اعتبارات سالیانه شهرستان پارسیان جهت رشد و توسعه منطقه است. و در نهایت پیشنهاد آخر اینکه همگان می دانند منطقه تنبو یکی از بکر ترین و مستعد ترین منطقه جهت احداث مجموعه گردشگری است هم به لحاظ جاذبه های طبیعی و هم به لحاظ همسایگی با پارس جنوبی. لذا احداث مجموعه گردشگری کنار ساحل با توجه به ظرفیت طبیعی بسیار مناسب جهت استفاده مردم منطقه، کارکنان پارس جنوبی و در آینده، کارکنان صنایع انرژی بر پارسیان، طرح را از توجیه پذیری اقتصادی و فنی بالایی برخوردار کرده است .

در هرصورت به نظر می رسد  مدیریت استان، تنها نباید از ابزارهای سیاسی و اجتماعی جهت مقابله با این موضوع استفاده کند و ابزارهای اقتصادی نیز می تواند در این خصوص به استان کمک شایانی بکند کما اینکه با گسترش و توسعه عسلویه، همسایگان که مدتی سودای آنجا را نیز در سر داشتند از ایده خود صرف نظر کرده و نگاه خود را به منطقه محروم دیگری چون پنج روستای پارسیان تغییر جهت دادند .

 کارشناس ارشد مهندسی سیستم های اقتصادی اجتماعی

 



تاريخ : یکشنبه دوم آذر ۱۳۹۳ | 23:45 | نویسنده : سالم توكلي |
 

در پی شدت گرفتن دوباره موضوع الحاق 5 روستای غرب شهرستان پارسیان به استان فارس ،این روزها شهرستان پارسیان شاهد تحرکات تازه ای است.دوباره التهابات و حساسیت ها و بحث ها بر سر این موضوع در سطح قابل توجهی افزایش یافته است.به همین مناسبت گفتگویی را با جاسم بحری عضو شورای اسلامی شهرستان پارسیان و همچنین عضو شورای اسلامی استان هرمزگان انجام داده ایم، که در اینجا می خوانید.

ندای هرمزگان: آقای بحری با تشکر از وقتی که در اختیار ما گذاشته اید،خواستیم نظر شما را به عنوان منتخب مردم در شورای شهرستان پارسیان در مورد موضوع الحاق که دوباره موضوع داغی در سطح استان گردیده است جویا شویم.همه میدانیم که اخیرا موضوع الحاق 5 روستای غرب شهرستان بارسیان به فارس دوباره شدت گرفته است ، شما چه اقداماتی تا کنون انجام داده اید؟

جاسم بحری :مکاتبات و نامه نگاری های مکرر با مسئولین استانی و کشوری ، مجمع نمایندگان استان هرمز گان در مجلس شورای اسلامی ، استانداری هرمزگان ، شورای عالی امنیت ملی ، ریاست محترم جمهور، دفتر رهبر معظم انقلاب اسلامی انجام گرفته است.همچنین با تنظیم طومار و بارچه نویسی ،جمع اوری امضاء از اهالی شهرستان بارسیان بخصوص پنج روستای مورد نظر – اعتراضات شورا های اسلامی شهر ها و روستا ها و شهرستان بارسیان – مخالفت علماء ائمه جمعه و جماعات و نا رضایتی انها از انجام الحاق بنج روستا به سمع و نظر مقامات استان و کشور رسانده ایم.

ندای هرمزگان: اگر این اتفاق بیافتد ، چه آسیب ها وضرر هایی متوجه شهرستان پارسیان می شود ؟

جاسم بحری:استان هرمزگان از طریق پارسیان همسایه و همجوار پارس جنوبی در استان بوشهر است که با الحاق این 5 روستا امتیاز همجواری و همسایگی از استان هرمزگان گرفته خواهد شد و پارسیان از بکار گیری نیرو های خود به عنوان نیروی بومی و تخصیص اعتبارات عمرانی از پارس جنوبی محروم خواهد شد و با این الحاق روستا های  شهرستان پارسیان که فاصله ی سه کیلومتری با پارس جنوبی دارند و از آلایندگی های ان متضرر شده اند و می شوند از این امتیاز ها بهره ای نخواهند برد ولی شهرستان لامرد که فاصله ای بیش از هفتاد کیلومتر تا پارس جنوبی داشته و با توجه به موقیت جغرافیایی که در ارتفاع بالا تری از سطح دریا قرار دارد ، بدون اینکه ضرری از آلاینده های صنعتی متوجه انها گردد امتیاز بومی بودن و تخصیص  اعتبار شامل انها خواهد شد.با توجه به جریان غالب باد های غربی شرقی و وجود سلسله جبال زاگرس که حایل میان شهرستان پارسیان و شهرستان لامرد میباشد مسیر حرکت آلاینده های صنعتی به طرف شهرستان پارسیان می باشد و با این وجود در صورت الحاق مانعی جهت جلوگیری از حرکت الاینده ها توسط باد به شهرستان پارسیان وجود نداشته ولی سود و اعتبارات لازم نصیب شهرستان های استان فارس خواهد شد . سالیان سال مردم شهرستان پارسیان و روستا های مورد نظر در کنار هم زیسته اند و از نظر اجتماعی ، فرهنگی ، قومی و زبانی مشترکات زیادی با یکدیگر دارند که این عمل باعث از هم پاشیدگی این تناسبات و پیوندها گردیده که مشکلاتی اعم از کوتاه مدت و بلند مدت در بر خواهد داشت و تاثیر روانی این تغییرات بر روح و روان مردم شهرستان بارسیان بسیار نگران کننده است وفضایی از یاس و سرخوردگی را به وجود خواهد آوردو باعث بروز اختلافاتی در منطقه گردیده که در این برهه از زمان که کشور جمهوری اسلامی ایران کشتی آرامش و اقتدار در خاور میانه میباشد، چنین اختلافاتی زیبنده نخواهد بود .

ندای هرمزگان: در سفر سال گذشته رییس جمهور به استان هرمزگان ایشان قول دادند که نگران این موضوع نباشید و دستور بررسی مجدد داده شد وی همچنین ابراز داشتد که موضوع را به نحوی بیش میبریم که نگرانی برای هیچکس ایجاد نکند ایا شما فکر می کنید کار بررسی مجدد و کار شناسی های لازم در این باره صورت گرفته است ؟

جاسم بحری:رییس جمهور در سفر پر خیر و برکتی که به استان هرمزگان داشتند در جمع مردم خون گرم و همیشه در صحنه ی استان هرمزگان ،  بنا به در خواست مردم  و نماینده ی ولی فقیه در استان ، استاندار محترم و محبوب قول باز نگری و بررسی مجدد مصوبه ای دادند که از نظر بنده  و دیگران کم ترین کار کارشناسی با توجه به موقعیت منطقه ی الحاقی از قبیل :«وجود ساحل مرجانی کم نظیر که در محدوده ی پارک ملی حفاظت شده ی نایبند می باشد و زیر نظر ساز مان محیط زیست قرار دارد که خود این پارک زیر نظر پارک های بین المللی حفاظت شده است ، مطمئنا خاک ریزی و خاک برداری هایی در سطح بسیار وسیع باعث  دگرگونی در ساختار طبیعی  و تخریب محیط زیست منطقه می گردد که باعث نابودی پارک ملی نایبند خواهد شد .» انجلم نگرفته است . اقای رییس جمهور بنا به قولی که در سفر استانی خود به استان هرمزگان دادند فرمودند که باز نگری و بررسی مجدد مصوبه به سمتی خواهد رفت که هیچ کس متضرر نخواهد شد ولی تا کنون بنا به انتظاراتی که ما از دولت تدبیر و امید داریم و امید وار به نگاه پر خیر و برکت این دولت هستیم تا کنون باز نگری در این مصوبه که به نفع مردم پارسیان باشد صورت نگرفته است و همچنین اتفاقی را دور ازمنش و روش دولت تدبیر و امید می دانیم. با توجه به اینکه از میان دولت های پس از انقلاب نگاه ویژه ی این دولت به مسائل زیست محیطی کاملا ملموس می باشد و درموارد مشابه مانند سد دالکی در استان بوشهر به علت مشکلات زیست محیطی ورود سازمان محیط زیست و نامه نگاری هایی که با وزارت نیرو انجام شد باعث جلو گیری از اجرای این پروژه شد.همچنین موردی دیگر جاده ی بافق-جزوییه است. این جاده قرار بوده است از میان منابع طبیعی و منطقه حفاظت شده که زیست گاه یوزپلنگ است، عبور می کند. به دلیل اینکه مسیر این جاده سبب تخریب زیستگاه طبیعی می شد، سازمان حفاظت محیط زیست مانع ادامه ساخت آن شده است. از این دولت بسیار بعید و عجیب است که اجازه ی تخریب این زیستگاه ارزشمند با  ایجاد  منطقه ویژه اقتصادی در محدوده ی پارک ملی نایبند بدهند .

ندای هرمزگان: اقدامات بعدی شما چه خواهد بود ؟

جاسم بحری :مردم شهرستان پارسیان و شورا های اسلامی شهر و روستا و شهرستان متحد و یک دل و یک صدا به اعتراضات قانونی و مدنی خود در چار چوب نظام جمهوری اسلامی ایران تا رسیدن به حقوق حقه خود ادامه خواهند داد.

ندای هرمزگان: در این شرایط چه انتظار و در خواستی  از نمایندگان استان و مسئولین استانی دارید ؟

درخواست مردم شهید پرور و همیشه در صحنه ی پارسیان از مجمع نمایندگان هرمزگان در مجلس شورای اسلامی بخصوص نماینده ی غرب استان جناب اقای جباری سفر به شهرستان پارسیان و حضور در جمع مردم به عنوان وکیل و پیگیری خواسته های انها از طریق جایگاه نمایندگی مجلس و همچنین تلاش و پیگیری مضاعف استان دار محترم (گرچه تا کنون کوتاهی ننموده اند که از ایشان کمال تشکر و سپاس را داریم ) تقاضا مندیم . همینطور از پدر بزرگوار آیت اله نعیم آبادی بسیار سپاسگذاریم که تا اینجا همواره حامی و مدافع مردم بوده اند و از ایشان درخواست داریم که در این موضوع حساس همچنان حمایتشان را از ما ادامه دهند.

ندای هرمزگان:بسیار ممنونیم آقای بحری که در این گفتگو شرکت کردید.

 



تاريخ : یکشنبه دوم آذر ۱۳۹۳ | 23:41 | نویسنده : سالم توكلي |
 

با حضور مسوولان شهرستان فرماندار ،امام جمعه ،شهردار شهر گاوبندی و ریاست ارشاد اسلامی شهرستان  وجمعی از اهالی روستا و دوستداران محیط زیست روز سه شنبه  27 آبان 93 کتابخانه محیط زیستی روستای میلکی افتتاح شد.این کتابخانه با ابتکار شورای این روستا و همت و همراهی مردم روستا ساخته شده است. مجموعه  ی کتاب های این کتابخانه همه دارای مضمون محیط زیستی ویژه کودکان و نوجوانان بوده و از انتشارات سبز می باشد.احمد مبارکی از اعضای شورای اسلامی روستای میلکی در این باره گفت:این کتابخانه در نوع خود اولین کتابخانه محیط زیستی در سطح استان است.از آنجا که ما در محاصره ی صنایع آلوده کننده قرار داریم اهمیت موضوع محیط زیست برای ما صد چندان است.ما فکر کردیم که باید کودکانمان را از اکنون آموزش داده و برای زندگی در چنین منطقه ای آماده کنیم.افراد دوستدار محیط زیست و نهادها و ان جی ا های محیط زیستی از نقاط مختلف کشور به ما کتاب اهدا کرده اند.این در پی تقاضا و فراخوانی بود که ما در شبکه های اجتماعی مجازی داده بودیم.با ملاقات و مذاکراتی که با مسولان پارس جنوبی داشتیم توانستیم کمک هایی نیز از آنها دریافت کنیم.

درهنگام افتتاح این کتابخانه در حضور مسوولان دو کبوتر از قفس رها شدند.بدین ترتیب این کتابخانه رسما افتتاح شد تا مورد استفاده کودکان این روستا قرار گیرد.این کتابخانه در محل مسجد جامع این روستا واقع است و قفسه های آن به صورت شاخه های درخت ساخته شده است.

 



تاريخ : چهارشنبه بیست و هشتم آبان ۱۳۹۳ | 10:51 | نویسنده : سالم توكلي |
 

 

روز یکشنبه 25 آبان 93 شهرستان پارسیان بار دیگر شاهد اعتراضات مردمی در مخالفت با مصوبه ی الحاقی بود.با شدت گرفتن شایعه موضوع الحاق 5 روستای غرب شهرستان پارسیان از توابع استان هرمزگان به استان فارس که تازگی ها دوباره از سوی برخی نمایندگان و مسوولان استان فارس مطرح شده و اخیرا شاهد بوده ایم که خبرپراکنی های در مورد قطعی شدن این موضوع از جانب فارسی ها صورت گرفته است.صدها نفر از مردم شهرستان در ساعت 3 بعد از ظهر با حضور در مناطق غرب شهرستان یعنی 5 روستای مورد نظر فارسی ها ،دست به تجمع اعتراضی زدند.جمع معترض ابتدا در روستای سروباش پارچه نوشته ای را که مبنی بر درخواست لغو الحاق بود امضا کردند و سپس قشرهای مختلف مردمی اعم از زن و مرد راهپیمایی اعتراضی خود را از روستای سروباش آغاز کردند و با عبور از روستای فارسی ،در روستای اکبری به تجمع اعتراضی خود پایان دادند.مردم معترض مسافت  3 کیلومتری را با این شعارها پیمودند:«دولت تدبیر و امید حمایت حمایت ،مصوبه الحاقی لغو باید گردد ، الحاق اجباری هرگز نمی پذیریم،پنج روستای پارسیان پاره تن هرمزگان،هم شیعه هم سنی حامی پارسیانیم، استاندار محبوب حمایت حمایت، نعیم آبادی بزرگوار حمایت حمایت و...» مردم 5 روستا شعارهایی نیز به زبان عربی سر دادند. معترضان همچنین پلاکاردهایی با مضمون: «دولت تدبیر و امید اینجا،محیط زیست در خطر است، ویرانی محیط زیست ویرانی ماست،با مصوبه الحاقی پارک ملی نایبند در معرض تخریب، توسعه با وصل شدن  به این استان و آن استان اتفاق نمی افتد و...» حمل می کردند.در پایان راهپیمایی در کنار مسجد جامع روستای اکبری علی قاسمی عضو شورای شهر کوشکنار و عضو شورای اسلامی شهرستان سخنانی را ایراد کرد.ایشان ابراز داشت:«ما از مسوولان شهرستان لامرد و نمایندگان فارس می خواهیم از پتانسیل های بالقوه خود برای توسعه استان و شهرستان خود استفاده کنند و دست تعرض به استان و یا شهرستان همجوار دراز نکنند.ما خواستار احترام متقابل و همزیستی مسالمت آمیز هستیم.این مردم پرشور و متعهد تنها خواسته اشان لغو مصوبه الحاقی است که هیچگونه کار کارشناسی روی آن انجام نشده است.این مردم تنها مطالبه اشان این است که نظرشان مبنای تصمیم گیری قرار گیرد و...» بندهای مختلف سخنان علی قاسمی را جمعیت با فریادهای الله اکبر تایید می کردند.این تجمع در دمدمه های غروب پایان یافت.

باید خاطرنشان ساخت که سال گذشته نیز با شایعه اجرایی شدن این مصوبه دولت پیشین ،روزها ممتدی شهر بندرعباس و پارسیان شاهد تجمعات و اعتراضات گسترده بود.در سفر رییس جمهور به استان هرمزگان این اعتراضات در حضور ایشان دوباره ابراز شد و با درخواست استاندار جاسم جادری و نماینده ولی فقیه آیت اله نعیم آبادی از رییس جمهور مبنی بر  لغو این مصوبه ،رئیس جمهور قول بررسی مجدد این مصوبه را دادند و ایشان همچنین

بیان نمود که این موضوع را به نحوی پیش می بریم که نگرانی برای هیچکس ایجاد نکند. منطقه ی مورد بحث در محدوده ی پارک ملی نایبند که منطقه ای حفاظت شده است قرار دارد.



تاريخ : چهارشنبه بیست و هشتم آبان ۱۳۹۳ | 10:15 | نویسنده : سالم توكلي |
 

پس از پایان  بازیهای آسیایی اینچئون تصویری بر ذهن ماند و آن صحنه ای بود از بازی فینال کبدی زنان بین ایران و هند.لحظه ای که بر اثر برخوردی بین بازیکنان دو تیم  روسری یکی از بازیکنان ایرانی افتاد و داور کره ای در واکنشی سریع کتش را روی سر بازیکن ایرانی انداخت تا هم بازیانش روسریش را درست کنند.خبر و عکس و کلیپ این واقعه به سرعت در شبکه های اجتماعی و خبرگزاری ها انعکاس یافت و تحسین همگان را برانگیخت.برخی آن را به انسانیت بالا و برخی به غیرت و برخی به اخلاق مداری این داور کره ای نسبت دادند.اما به راستی به این سطح از احترام به عقیده ی دیگری ، چگونه می توان نگریست.این اتفاق در حالی در شرق دور می افتد که در این سوی عالم ، در خاورمیانه  و به خصوص در عراق و سوریه ، آتش جنگ و خونریزی و آدم کشی زبانه می کشد.خشونت به وحشیانه ترین شکلش بیداد می کند.خبرها بیش از پیش بوی سنگدلی و قساوت و بی رحمی می دهد.آن هم از جانب افرادی که پرچمی با نام خدا و پیامبرش بر دوش دارند و با نام دین دست به هر جنایتی می زنند.این همه تفاوت براستی برای چیست.آیا تفاوت بر سر دین و آیین است.آیا تفاوت بر سر موقعیت جغرافیایی و آب و هوا و طبیعت این دو سوی عالم است؟ شاید از نگاهی جامعه شناسانه برخی از این عوامل بر این کنش ها تا حدودی موثر باشد.اما به گمان من آنچه را که بسیار مهم است امر آموزش است.برای اینکه بدانیم چگونه است که داور کره ای در شرایطی حساس که باید همه هوش و حواسش به قضاوت بازی باشد چنین واکنشی را نشان می دهد باید ریشه ی آن را در سیستم آموزشی این کشور جستجو کرد.هیچ چیز به اندازه ی آموزش در توسعه و ارتقاء فرهنگ نمی تواند موثر باشد.ما وقتی دوچرخه سواری یاد می گیریم هیچگاه دوچرخه سواری را فراموش نمی کنیم.احترام به حقوق دیگران،رعایت نظم و انضباط، دیگر پذیری،حفظ نظافت و محیط زیست همه و همه بیش از هر چیز معلول آموزش است.ما چه در کشوری با پیشینه تمدنی دراز و تاریخ کهن زندگی کنیم و چه ساکن کشوری باشیم که از آنچنان سابقه تمدنی و تاریخی برخوردار نیست، آنچه را که سطح رفتار و فرهنگ  مارا ارتقا می بخشد و از میزان کنش های ناهنجار و خشن می کاهد بیش از هر چیزی در آموزش نهفته است.

شاید این سوال برای همه ما پیش آمده باشد که چرا ما و یا کشورهایی نظیر ما با این همه پیشینه تمدنی و تاریخی ، در رفتار و کنش هایمان این همه از رفتارهای مدنی و قانون گرایی  فاصله داریم.و در بسیاری موارد این سوال برای ما ایجاد می شود که چرا فلان کس با آنهمه ادعای روشنفکری و سطح بالای مطالعه چنین رفتارها و کنش هایی غیر معقول و غیر مدنی از او سر می زند.اینها همه به این برمی گردد که ما از کودکی عملا با  تمرین و ممارست احترام به حقوق و عقاید دیگران  را نیاموخته ایم و به رسمیت شناختن آیین و دین و حق دیگری در وجود ما نهادینه نشده است .اما در وجود آن داور کره ای نهادینه شده است و چنین می شود که در لحظه ای حساس بدون فکر کردن دست به چنین واکنشی می زند.این نه چندان ارتباطی با دین و آیین و نژاد دارد و نه با تاریخ و پیشینه تمدنی .باید باور کرد که هر انسانی در هر جای کره ی خاکی با هر مسلک و تاریخ و آیینی اگر در یک سیستم آموزشی صحیح قرار گیرد سطح فرهنگ و رفتارهای او توسعه و ارتقا می یابد.

البته که واعظان دینی بر اساس آموزه های دینی وظیفه ی خود می دانند که مومنان را با وعظ و خطابه ، انظار دهند و با ذکر روایت ها و آیات کتاب آسمانی آنان را به ایمان ورزی و رعایت حقوق دیگران فرابخوانند و ای بسا که برخی انسان ها نیزتحت تاثیر انظار و بشارت روحانیان به راه راست و دین ورزی واقعی روی آورند .اما برای ساختن یک جامعه و یا کشور،  برای بهبود رفتارها و توسعه اجتماعی و کاهش خشونت و آرامش و صلح نمی توان روی ایمان افراد سرمایه گذاری کرد .یعنی یک دولت مرد برای اینکه کشورش را در مسیر توسعه قرار دهد بیش از هر چیز باید با سرمایه گذاری در  آموزش و پرورش کشورش، برای بهبود رفتارها و ایجاد مهارت های رفتاری تلاش  کند.تحولاتی که در کشورهای عربی ابتدا به بهار عربی معروف گشت و در ادامه  در برخی از این کشورها به کارزاری از جنگ و خشونت  مبدل شده است، بیش از پیش لایه ای و قشری را از میان برداشت که نشان داد کشورهای خاورمیانه تا چه اندازه از سطح پایین آموزش های مدنی  و به تبع آن از سطح پایین فرهنگی و توسعه نیافتگی رنج می برند.انسان آموزش ندیده و مهارت نیاموخته خود را محور جهان می بیند و در برابر حوادث و اتفاقات محیطش به آسانی اسلحه به دست می گیرد تا همه ی باورهایش را به دیگران بقبولاند و آرزوهایش را محقق کند.بی آنکه بداند این سلسله ی خشونت را پایانی نیست و تنها در این کره خاکی ، دوزخی از پس دوزخی دیگر می سازد.

ملاله نوجوان مسلمان پاکستانی که امسال جایزه صلح نوبل را از خود کرده است به درستی گفته است:«تنها راه حل آموزش است.اولین گام آموزش است.»

 این یادداشت را برای سایت فرارو نوشته ام.



تاريخ : پنجشنبه یکم آبان ۱۳۹۳ | 20:42 | نویسنده : سالم توكلي |
 افسانه ها را ما در گویش محلی «گپ شو» می گوییم.این افسانه را یکی از زنان قدیمی شهرمان نقل کرده است.همانگونه که او روایت کرده، اینجا آورده ام.

 

یه خشت اندازی بید خیلی زرنگ بید.خشت به اندازه دو طبقه بالا می انداخت.استاد و کارگر خسته وابیدن.گفتن:ای چه زندگی داره؟چه خوشی داره؟ چه کیفیتی داره که ما شش نفر به ای نمی رسیم. اومدن یه پیرزنی تو کار واکردن. او واسد و رفت هد زن خشت انداز.گفت: سلام زنکو هم گفت:علیکم السلام. گفت:دی اومدم هدت جون. زن خشت انداز گفت:مو اجازه ندارم شیگرم نی اینجا. گفت:دی، مو یه پیرزن بدبختی هستم.یه پنج دکیکه ی هد تو می شینم و وامی رم.در وازاکه اومد داخل.پیرزن دید که همه ی چی مردکو کناره وانهاده.لباسش ته واکرده و دگا غذاش آماده می کنه. پیرزن واسد کیزش و رفت دستشویی.سر عمداله تا رفت کیزش انداخت.اشکست.گریخ و فریادش بلند وابید.زن خشت انداز در اومد و رفت سیش.گفت:چت بید؟ گفت:هیچی مگو چه گلی ری خوم واکردم. چه بکنم. چه بسازم.کیزم اشکست.ای محرمم بید. زن خشت انداز گفت: چی که خدا داده کیزه.تا شیگرم وایا اش می فرسونم تا یکی دگه بخره. گفت: نه دی ای محرمم بید. همه چیزم بید.دگه کی یکی دگه محرمم وایبو.

رفتن نشستن و پیرزن گفت:پسر پادشاه ایکد زندگی داره،ایکد مال داره. تو زن به ای شوخی  زن به ای جوونی، زن ای خشت انداز هستی. جوابش داد:نه نه نه ایطو مگو. مو خیلی خاطر شیگرم می خوام. گفت:حالا خاطرش می خوای .کسی که شوخ بو.پاک بو. هدت بشینه.نه ایکه از صبح می ره تا بعد خفتن وامیا.صورتش و چشش پر شلن وپر گلن. زنکه مثه که یه خورده ی دلش تو هم وابید. پیرزنکو وارفت.

همو روز مردکو از سر کار وومد.تا وومد دید هر روز که دروازه سیش وازوامی کنه،جلوش وامی ره. جوتیش کناره می نه.موقع غذا خوردن جومش بالا وامی زنه تا تو غذا نگیره.خلاصه خیلی محبت و احترامش می کنه.همو روز نه.زنش مثه تیترا نی. گفت:چتن ای زن؟ جواب داد:هیچی .مردکو گفت:اگه نه صحیح هستی. مریضی ، دکتری دوایی. گفت:نمی خوام.نه دکتر و نه دوا. مردکو دل خسته چاستی خورد و رفت سر کار.شوم که وومد همو آش و همو کاسه ان.دید که زنش پوشنش واسد و رفت تو یه خونه ی دگه خوسید.ای بدبخت هم همونجا خوسید.روز بعد که مردک رفت سر کار .هر چی می کنه خشت نمی رسه بالا.یه دفعه انداخت.غرهپشت خشتش افتاد و اشکست.دفعه ی بعد رسید یا نرسید.کارگرا و استاد تعجب کردن.مات وابیدن. گفتن خواهش و التماس هرکی ای کار کرده بره درستش واکنه.کار ما لنگن.

یه دو روزی وابید مردکو مول از دست و پا وابید.کار نمی کرد. رفتن سی پیرزنکو گفتن برو درستش واکن که کار ما تعطیلن.

پیرزنکو رفت و یه کیزه واسد و تک تک در زد.زن خشت انداز هم سینش وارفت و سلام وعلیکم السلام. شاد اومدی .خوش اومدی.دو سه روز اکا بیدی؟ نومدی.پیرزن گفت:پیرزنم.هد نمی رسم. خسته ام و... و رفتن داخل.چایی و همه ی چی جلوش نهاد و نشستن .پیرزن رفت دستشویی .پای دراومدنش کیزه اشکند.نشست و گریخ کرد.سیش گفت:چتن گریخ می کنی؟ گفت:دی چه بکنم،چه بسازم،چه گلی ری خوم واکنم؟ -کیزم اشکست.تا وقتی یه کیزه ی دگه محرمم وابو خیلی غصه ان و...سیش گفت:مکو دی.کیزه فله ان.الان شیگرم وامیا می ره سیت وامی سونه.گفت: نه جون.می دونم که هسته. خومم وامی سونم. ولی ای محرمم بید. ده دکیکه ی نشست و پاوابید خداحافظی زد و وارفت. پیرزن که وارفت،زنکو فکر بسیاری زد.  هد خوش گفت: ای که یه کلی(کیزه) اشکند دو مرتبه ایهمه گریخ می کنه سیش که محرمش بیده مو که دگه ای مرد شیگرمن باید با یه کلامی ایجور از خومش واکنم.برو که باوات چطو رفت.نه خوش بو و نه اسمش.

رفت تا پیشند که مردک وومد.دوباره همو خوبیش و همو درستیش.جوتیش پاک کرد و کناره وانهاد و دستمال دست و صورتش کشید و پوشن زیر پاش انداخت و بالشته پس کمرش نهاد و چاست سینش نهاد.پاک و پاکیزه درست وابید مثه اول.

«وبلاگ افتو»



تاريخ : پنجشنبه سوم مهر ۱۳۹۳ | 9:33 | نویسنده : سالم توكلي |
                                                                                     

اوزال ساخته مسعود میرزایی کارگردان جوان هرمزگانی  است. فیلم مستندی که تاکنون جایزه بهترین کارگردانی، بهترین تصویربرداری،بهترین تدوین و بهترین فیلم جنوب را در جشنواره کشوری فیلم اردیبهشت و همچنین جایزه بزرگ جشنواره منطقه ای اراک را از آن خود کرده است.مسعود میرزایی هم اکنون تصویر بردار صدا و سیمای خلیج فارس است و به مدت پانزده سال سابقه تصویر برداری،تدوین،طراحی صحنه،نویسندگی و کارگردانی را دارد.پیش از این نیز او موفق شده است با فیلم های مستند مانگرو و چله در جشنواره های دیگر، جوایزی را کسب کند. فیلم اوزال با محوریت موضوع دریانوردی و دریانوردان قدیم بندر کنگ ساخته شده است.اما ضمن این موضوع نگاهی نیز به فرهنگ،سنن و آیین های بندر کنگ دارد.اوزال مستندی گیرا و جذاب است که موفق شده لحظه هایی را به تصویر بکشد که در ذهن ماندگار می شود.با ورق زدن کتاب تاریخ دریانوردی ، به کنگ قدیم جایگاهی ویژه می بخشد.فیلم به گونه ای آغاز می شود که شما را وارد تونل زمان می کند.تصاویر و موسیقی روی متن بیننده را از جا می کند و برای شناساندن کنگ با خود همراه می کند . برکه ، باد، بوی نمک، بوی دریا، آشیانه ققنوس واژه ها  و تصاویری هستند که ما را کمک می کند تا با حال و هوای بندری در جنوب ایران بیشتر آشنا سازد.در این حال و هواست که اوزال برافراشته می شود تا دریانوردان کنگی  سفر دور و دراز دریایی خود را آغاز کنند.فیلم ، قصه دریانوردانی را حکایت می کند که برای تجارت و دادو ستد کالا راهی سرزمین های دور در شرق و غرب عالم می شوند.سفری که البته ضمن تجارت کالا نوعی تبادل فرهنگی را نیز به همراه دارد. این سفر و تجارت بوده است که حکایت ها وقصه ها آفریده و به کنگ غنای فرهنگی بخشیده است.فیلم می کوشد این واقعیت ها را به تصویر بکشد.به یاد روزگاران پر رونق کنگ دوربین به میان دریانوردان،ناخدایان و جاشوان قدیمی می رود و پای گپ و گفت و خاطرات شیرین این مردان کهن سال می نشیند.مردانی که در موزه ای که ساخته اند گرد هم می آیند، بازی می کنند و نان می پزند وگذشت زمان از شادی و نشاط چهره اشان هیچ نکاسته است.اگرچه در سخن این مردان حکایت های تلخ هم هست .از جمله قصه ی دریانوردانی که در پی حادثه ای در جنگ جهانی دوم جانشان را در سفر از دست دادند.جالب آنکه افسانه سند باد هم سهمی در حکایت های این مردان دارد.تنها این مردان دریانورد نیستند که سخنشان سرشار از تاریخ گذشته اشان است ، بلکه وقتی دوربین تصویر هایی از کوچه های قدیمی بندر کنگ را نشان می دهد و گذر آهسته زنی و مردی از کوچه ها،بیننده صدای پای خاطره ها و تاریخ را می شنود.کوچه های شهری که به گفته فیلم همچون موزه ای می ماند.فیلم از اینجا گریزی هم به سنت ها و آیین های بندر کنگ می زند.آواهایی که آمیخته ای از عبارت های ایرانی ، هندی  ، آفریقایی و عربی است.بازگشت دریانوردان از سفرهای دور و دراز و پر خطر لحظه های شاد می آفریند.به گمانم یکی از تاثیر گذارترین لحظه های فیلم ، هنگامی است که نقش ایوانی را نشان می دهد و در زمینه ی آن صدای هلهله ی شادی کودکان به گوش می رسد.در این هنگامه است که حجله های عروسی با زیباترین رنگ ها آراسته می شود و بر دستان عروسی سبزه رو نقش و نگاری از حنا می نشیند و مردان رقص ظریفشان را آغاز می کنند.(رقصی که مخصوص مردان این خطه است) فیلم کوشیده است در حین این تصاویر نشان دهد که این مردم ضمن آنکه از  هنر لنج سازی و دریانوردی برخوردار بوده اند چه ظرافت های نشاط آوری را در آیین هایشان به کار می گرفته اند.

مستند اوزال توانسته بخشی از تاریخ کنگ را از فراموشی نجات دهد و از پی این کار به خوبی برآمده است.شاید تاثیر گذاری هنر بیش از هر مقوله ی دیگری باشد.هنر زبانی دارد ضمن آنکه مرزی نمی شناسد،از راه تصویرها و آهنگ ها و نغمه ها ذهن و احساس بیننده را به سمت و سویی دیگر می تواند سوق دهد.ساختن چنین فیلم های که نشانی از تاریخ و فرهنگ و هنر گذشتگان را در خود دارد، ضمن آنکه می تواند معرف این خطه از این مرز و بوم به دیگر نقاط کشور و همچنین جهانیان باشد،در هویت بخشی وپیوند بین نسل ها و گفتگوی نسل ها ،نقش بسیار مهمی دارد.رشد و توجه به مقوله ی هنر در جهت دهی به امر توسعه غیر قابل انکاراست.ساختن فیلم،تئاتر ،موسیقی خوب و برپایی نمایشگاه های هنرهای تجسمی ، موجب ارتقا حس زیبا شناسی شهروندان می گردد.اینجاست که لزوم سرمایه گذاری در مقوله ی هنر اهمیت می یابد.اگرچه سرمایه گذاری در بخش فرهنگ و هنر همچون سرمایه گذاری در دیگر بخش های جامعه در کوتاه مدت با نتایجی عینی همراه نیست.چرا که فرهنگ و هنر نرم و آهسته در شاخه های حیات جامعه می دود و در دراز مدت اثرات نیکوی خود را به بار می آورد.         «سالم توکلی»

 



تاريخ : دوشنبه سی و یکم شهریور ۱۳۹۳ | 8:37 | نویسنده : سالم توكلي |
صنعت توریست و گردشگری را پاکترین صنعت نام نهاده اند.بسیاری از کشورها را سراغ داریم که از طریق صنعت توریسم درآمدهای کلان به خزانه مملکشان واریز می کنند.در همین همسایگی خودمان کشورهای حاشیه خلیج فارس نظیر امارات متحده عربی و قطر که دارای جاذبه های گردشگری آنچنانی نیستند با صرف هزینه های گزاف اماکن تفریحی و گردشگری را به شکل مصنوعی به وجود آورده اند و سالیانه هزاران توریست را از سرتاسر جهان به سمت کشور خود کشیده اند.اما ما با مناطق گردشگری خود چه می کنیم.جاهای دیگر کشورمان شاید تاکنون زیاد از آن سخن رفته باشد.مناطق مختلف طبیعی و تاریخی در مرکز و غرب و شمال ایران که هر ساله در فصل تابستان گردشگران به آن سر می زنند.اما مگر ما نه کشور چهار فصلیم.جلب توریست خارجی به کنار برای جلب گردشگران داخلی در مناطق جنوبی کشور و بهره بردن از مواهب و موقعیت های طبیعی در فصل زمستان چه کرده ایم.چرا همه جا باید برای رونق اقتصادی و ایجاد اشتغال با صرف میلیاردها تومان صنایع آلوده کننده استقرار یابد.صنایعی که معلوم نیست توسعه ی پایداری در پس پشت آن باشد.صنایعی که به شدت مردم بومی را نگران آینده خویش کرده است.صنایعی که بر بار معضلات اجتماعی می افزاید و آب و خاک و هوا و تنوع زیستی را در معرض آسیب شدید قرار می دهد.رییس جمهور در یکی از سخنرانی های خود گفتند : «در گذشته در جانمایی برخی صنایع اشتباهاتی رخ داده است.»آیا اینجا ، این سواحل بکر و زیبای شهرستان گاوبندی(پارسیان) جز همان جاهایی نیست که برای جانمایی صنعت خطایی رخ داده است؟آیا نمی شد با احیا پتانسیل های فوق العاده و جذاب گردشگری این مناطق اقتصاد این خطه از کشور را  با تبعات و عوارض بسیار کمتری رونق بخشید.بگذریم از اینکه این شهرستان از پوشش گیاهی منحصر به فردی نسبت به دیگر مناطق جنوبی کشور هم برخوردار است.

تصاویری از بنادر کلو،دستیر،عماریه و کلندون در شهرستان گاوبندی(پارسیان).سواحلی که در حال تبدیل شدن به مناطق صنعتی و نظامی است.

 

 



تاريخ : جمعه چهاردهم شهریور ۱۳۹۳ | 10:30 | نویسنده : سالم توكلي |
 

حکایت خانواده ای را شنیده ایم ،ساکن روستای نخیلو که به طرز غیر قابل باوری در فقر و نداری غوطه ورند.روستای نخیلو از توابع دهستان مقام از بخش شیبکوه  شهرستان بندر لنگه در غرب استان هرمزگان واقع است.بعد از مقام به سمت شرق ابتدا محوطه ی بزرگ متعلق به شرکت فلات قاره لاوان قرار دارد بعد از آن جاده ای خاکی مارا به نخیلو می رساند.اینجا روستایی است  با 300 نفر جمعیت با اکثریت بومی های عرب  زبان و اقلیتی از قومی معروف به جت ها که گفته می شود حدود 50 سال پیش از منطقه ی بلوچستان به منطقه ی شیبکوه مهاجرت کرده اند و در جاهای مختلف پراکنده شده اند.جت ها امروز ضمن آنکه به زبان بلوچی خود تکلم  می کنند  به زبان عربی نیز سخن می گویند.آنگونه که رییس شورای نخیلو یوسف بیانی می گوید جت ها 15 خانوار می شوند.ما به اتفاق رییس شورا مستقیم به محله ای می رویم که جت ها ساکنند.جت ها اغلب دامدارند و تعداد کمی از آنها صیادی می کنند.خانه های بی حصارشان نشان از وضعیت نه چندان مطلوب اقتصادی اشان دارد.زنی که چند بچه قد و نیم قد به دنبال خود دارد ما را که می بیند می گوید اگر بین شما خیری هست ما هم هیچ نداریم بچه های یتیم دارم.رییس شورا تایید می کند که چند وقت پیش این زن ، شوهرش را به علت نارسایی قلبی از دست داده است.می گوید به علت بی بضاعتی و نداری نتوانستند درمانش کنند. در میان جت ها ، خانواده ی مردی به نام شاهین زندگی می کنند که وضعیتشان به طرز حیرت انگیزی رقت بار است. انگاری که یکباره پرت شده ایم در میان گرسنگان آفریقایی. شاهین مردی سیه چرده با اندامی لاغر و تکیده و نزار یک زن و چهار فرزند دارد.آنها تنها صاحب اتاقکی گلی هستند که هر شش نفرشان در آن می خوابند.وارد اتاق که می شویم  منیره تنها دختر خانه  که می گویند معلول ذهنی است با خنده ای از سر شرم خود را پشت در قایم می کند.بر دیوار اتاق ، قاب عکس جوانی نظر را جلب می کند.یکی از اهالی توضیح می دهد که این پسرشان بود.مریض شد.صورتش زخم بود.دسترسی به دوا و درمان نداشتند.از زخم صورتش کرم بیرون می آمد. برای کاهش دردش زخم را با بنزین شستشو می دادند.تا اینکه با پول خیری او را به شیراز بردند اما سرانجام فوت کرد. حمام خانه ، اتاقکی است تاریک و نمور بدن هیچ روشنایی. فضایی که هیچ شباهتی به حمام ندارد و بیشتر شبیه یک سلول انفرادی است. به سختی و با نور موبایل می توانیم ببینیم که دو سطل در آن است و شامپویی که در تاقچه ای گذاشته است.وضعیت آشپزخانه اشان چیزی بهتر از این نیست.در زیر درخت گل ابریشمی که جلو خانه قرار دارد، بیغوله ای است ، ساخته شده از تکه های تخته و چوب نخل.چراغ تک شعله ای کوچکی روی یک کرسی گذاشته است. کمی آنسوتر گاو و گوساله ای بسته است و چهار بز و کهره اینها  تنها سرمایه ی شاهین و خانواده اش است.اطراف نیز آشغال هایی است که معلوم نیست برای چه اینجا تلنبار شده اند.تعداد زیادی قمقمه های بیست لیتری زیر سایه ی درخت ردیف شده است که زن خانه که نقابی بر چهره دارد می گوید که اینها برای ذخیره ی آب شیرینی است که از شرکت لاوان هفته ای یکبار می آورند.   زن خانه برای ما توضیح می دهد که شاهین بیمار است.کلیه هایش مشکل دارد و چشمانش هم کم سو است و نمی تواند کار کند.چهار بز و کهره را می رود همین اطراف می چراند و بر می گردد.تنها پسر کوچکم راشد به مدرسه می رود .کلاس چهارم است.بقیه دیگر سوادی ندارند.یوسف هم پایش از بالای ران  شکسته و کاری نمی تواند بکند.علی هم که عقل درستی ندارد.می گویم اینجا قوم و خویشی ندارید که به شما کمک کند؟ می گوید:هستند. اما آنقدر وضعشان خوب نیست که به ما کمک کنند.به اندازه ی خودشان و زن و بچه اشان دارند.می پرسم چرا به کمیته امداد مراجعه نکردید که شما را تحت پوشش ببرند؟ می گوید رفته ایم اما ما را زیر پوشش نبردند. گفتند سن سرپرست خانه کم است.با همین نداری سر می کنیم.دستمان را جلو کی دراز کنیم.

 از یوسف بیانی رییس شورا که همزمان امام جمعه روستا و رییس مخابرات نیز است ،می پرسم وضعیت کلی روستا چگونه است؟ می گوید:وضعیت اقتصادی اغلب مردم در اینجا چندان خوب نیست. اینجا یک دبستان داریم با 55 نفر دانش اموز دختر و پسر.بچه ها برای دوره ی متوسطه ی اول و دوم به مقام می روند.معلمان از گاوبندی شهر دشتی و یکی هم از روستای شکرو که همین نزدیکی است می آیند.خانه ی بهداشت نداریم.آب لوله کشی امان آب شور است.البته از شرکت لاوان هفته ای یکبار با تانکر آب شیرین به درب خانه ها می آورند.دهیاری تازه تاسیس شده اما فعال نیست.دو مسجد فعال داریم.مکتبخانه نداریم.35 نفر از بچه ها در مدرسه و 25 نفر در مسجد روستا قرآن یاد می گیرند.رییس شورای روستا در مورد تعداد افرادی که تحصیلات عالیه دارند می گوید:چند دانشجوی پسر داریم که می روند گاوبندی درس می خوانند.دو دختر هم داشتیم که بعد از گرفتن دیپلم به علت کمبود امکانات نتوانستند ادامه تحصیل بدهند.

با پرس و جوها وتحقیقاتی که کردیم به نظر می آمد که اهالی روستا به خصوص گروه جت ها ضمن آنکه دچار مشکلات اقتصادی عدیده ای هستند از فقر فرهنگی مضاعفی نیز رنج می برند.سطح بسیار پایین آموزش های بهداشتی و فرهنگی بر مصائب اقتصادی آنها افزوده است.این در حالی است که مجموعه ی پالایشگاه فلات قاره لاوان در همین نزدیکی قرار دارد.انبارها و اسکله ی این شرکت در بخشی محصور شده ای از همین بندر نخیلو واقع است.

خلا حضور نهادهایی دولتی همچون بهداشت و بهزیستی و کمیته امداد در اینجا کاملا محسوس است.کمیته امداد می توانست برای اینان خانه ای بسازد.بهزیستی می توانست فرزندان معلول این خانواده را تحت پوشش خود بگیرد و از مصائب و دردهای آنها بکاهد.به نظر می رسد این نهادها به مسوولیت خود آنچنان که باید در قبال این مردم عمل نکرده اند.

اکنون شاهین و خانواده اش تنها امیدشان به افراد خیری است که آنها را از این وضعیت فلاکت بار نجات دهند.شاید انجمن های خیریه مردم نهاد بتوانند کم کاری نهادهای دولتی را جبران کنند.

روز به زردی گراییده که محله ی جت ها را ترک می کنیم در حالیکه راشد و پدرش نگاهشان را از ما برنگرفته اند.چشم امید دوخته اند که شاید حضور ما زندگی اشان را تکانی دهد.

 



تاريخ : پنجشنبه بیست و سوم مرداد ۱۳۹۳ | 9:23 | نویسنده : سالم توكلي |
 

یکشنبه 12مردادماه در پی سفر کرباسیان معاون وزیر صنعت و معدن و رییس ایمیدرو به شهرستان پارسیان و بازدید از منطقه ی ویژه ی صنایع انرژی بر، تجمع اعتراضی جمعی از مردم شهرستان در ورودی سایت انرژی بر کوشکنار پارسیان تشکیل شد.جمع مذکور در زیر گرمای شدید آفتاب ساعاتی را منتظر ورود معاون وزیر صنعت ومعدن و هیات همراهشان ماندند که با رسیدن این هیات ، جمع معترض که پلاکاردهایی با مضمون درخواست  تفکیک مدیریت صنایع انرژی بر پارسیان از لامرد و همچنین نگرانی های زیست محیطی از راه اندازی صنایع ، در دست داشتند،مسیر عبور کرباسیان و هیات همراه را سد کردند و خواهان گفتگو با کرباسیان و بیان دغدغه ها و اعتراضات خود شدند.کرباسیان با پیاده شدن از اتومبیل ضمن شنیدن مختصری از خواسته های مردم از جمع حاضر خواست که به دنبال آنها وارد سایت انرژی بر شده و به مقر اصلی سایت در بندر عماریه بیایند.در بندر عماریه پس از یکساعت جلسه داخلی معاون وزیر با مشاورین و مهندسین ،جمع مردمی منتظر پایان جلسه شدند و فرماندار شهرستان عبداکریم ستاره با مذاکراتی که  با رییس ایمیدرو انجام داد از ایشان قول گرفتند که پس از پایان جلسه داخلی ،جلسه ا ی ویژه با حضور مردم در محل دانشگاه آزاد اسلامی مرکز شهرستان تشکیل شود.در ساعت 30/11 صبح  کرباسیان به همراه گروه های مردمی به سمت دانشگاه آزاد حرکت کردند.در جلسه ای که در دانشگاه آزاد با حضور جمعی از فعالان اجتماعی ،تعدادی از اعضای شوراهای شهر و روستا و امام جمعه اهل تسنن و تشیع شهرستان برگزار شد، ضمن سخنان مقدماتی فرماندار شهرستان دکتر محمود نصوری رییس دانشگاه آزاد و از فعالین اجتماعی شهرستان به نمایندگی از جمع مردمی با برشمردن ویژگی های ارزشمند منطقه پارسیان به خصوص از جهات فرهنگی و ارزش های زیست محیطی اشاره نمودند : این منطقه دارای پوشش گیاهی قابل توجهی است که شاید در تمالم خطوط ساحلی جنوب ایران کم نظیر باشد.اگر  قرار است در اینجا صنعتی ایجاد شود ما انتظار داریم نه تنها از این پوشش گیاهی چیزی کم نشود بلکه بر آن افزوده گردد.اگر قرار است درون فنس صنعتی استقرار یابد طبیعت و مردم بیرون از فنس نباید فراموش شوند.ما نگرانی های جدی از این بابت داریم.خواهش این مردم از شما این است که به این نگرانی های مردم توجه شود.با توجه به اینکه امروز یک انسان فهیم و دانشمند خانم معصومه ی ابتکار در راس سازمان محیط زیست ایران قرار دارد.سطح توقعات و انتظارات ما از شما بیشتر است که به ملاحظات محیط زیستی این صنایع توجه بیشتری مبذول گردد.

پس از ایشان علی قاسمی عضو شورای شهر کوشکنار و عضو شورای اسلامی شهرستان بخشی دیگر از دغدغه های مردم را بیان نمود.ایشان با اشاره به مدارک و مصوبات قانونی که به همراه داشت اشاره کرد :طبق مصوبه ی مجلس در سال 1389 سایت انرژی بر پارسیان باید از مدیریت مستقل برخوردار باشد.وی ادامه داد:منطقه ی ویژه صنایع انرژی بر پارسیان واقع در بخش کوشکنار در استان هرمزگان مصوبه جداگانه از مجلس شورای اسلامی دارد و منطقه ی ویژه صنایع انرژی بر شهرستان لامرد فارس نیز از مجلس مصوبه جداگانه ای دارد.ما چیزی جز اجرای قانون نمی خواهیم.سایت انرژی بر پارسیان همچون تاسیسات  پارس جنوبی مجموعه ای مستقل است واگر تاکنون از مدیریت مشترک با تاسیسات لامرد برخوردار بوده امری خلاف قانون اتفاق افتاده است.اجرای قانون و توجه به مصوبات قانونی مجلس شورای اسلامی باید مورد عنایت همه ما مسوولان باشد.با اسقرار صنایع انرژی بر و شروع به کار این مجموعه مسایلی  و مواردی در ارتباط با مسایل فرهنگی و زیست محیطی منطقه  پیش خواهد آمد که تفکیک مدیریت را ضرورتی اجتناب ناپذیر می کند.علی قاسمی افزود:با توجه به اینکه منطقه ویژه از سمت غرب در مجاورت شهر کوشکنار و از سمت شرق در مجاورت شهرهای دشتی و پارسیان و از سمت شمال در مجاورت روستاهای برکه دوکا و عمانی و از سمت جنوب در مجاورت روستای ستلو قرار داردو روستای غورزه در وسط منطقه ویژه قرار دارد و چهار طرف آن فنس کشیده شده است،بافت حاکم بر منطقه ویژه بیشتر به مسکونی شباهت دارد تا بافت صنعتی و با توجه به اینکه قرار است صنعت پتروشیمی در نزدیکی شهر کوشکنار احداث شود از مدیر عامل ایمیدرو درخواست کردند که ابتدا ارزیابی زیست محیطی در این زمینه و سایر زمینه ها انجام شود و پس از صدور مجوز سازمان محیط زیست اقدام به اجرای زیر ساخت های آن شود. ایشان در بخشی دیگر از سخنان خود به موضوع تامین آب تاسیسات صنایع انرژی بر اشاره نمودند :اگر قرار باشد این مجموعه برای تامین آب خود از آب زیر زمینی ما استفاده کند و با آن همه بار جمعیتی که اضافه خواهد شد موجب کاهش شدید منابع آب زیر زمینی خواهد شد که این تبعات جبران ناپذیری در پی خواهد داشت.

معاون وزیر صنعت و معدن پس از شنیدن سخنان نمایندگان مردم سخنان خود را آغاز کرد.ایشان ابتدا در خصوص دغدغه های زیست محیطی مردم اظهار داشت.نمی شود صنایعی احداث گردد و به محیط پیرامونی صنایع و مردم و محیط زیست توجه نشود.این حق مردم است.در خصوص مسایل محیط زیستی مشاوری انتخاب شده و به مسایل محیط زیستی توجه ویژه دارند.اصولا ما توسعه را برای مردم می خواهیم.نمی شود مردم و محیط زیستشان را فراموش کرد.اکنون در کشورهای پیشرفته هر جا می خواهند صنایعی ایجاد کنند ابتدا مردم و محیط زندگی مردم را در نظر می گیرند.شما وقتی از یک اتومبیل استفاده می کنید این اتومبیل بنزین مصرف می کند.ضمن این که اتومبیل با سرعت بیشتر ما را به مقصد می رساند مقداری آلودگی هم ایجاد می کند.حال ما باید تلاش کنیم این آلودگی را به کمترین حد ممکن برسانیم. در خصوص موضوع تفکیک مدیریت صنایع انرژی بر پارسیان از لامرد نیز بیان نمود که مدیریت انرژی بر پارسیان و لامرد مستقل خواهد شد و حکم مدیریت آن جداگانه زده خواهد شد.که با تشویق حاضران در جلسه مواجه گردید.ایشان افزود:دولت روحانی به دنبال ایجاد این حساسیت ها نیست. این مسایلی بود که در اواخر دولت قبل به وجود آمد.کرباسیان در بخشی دیگر از سخنان خود به موضوع آب منطقه ای کوشکنار اشاره نمود و ابراز کرد:فرماندار تدارک جلسه ای را ببیند و پیگیری کند و نتایج را به ما گزارش کند.اگر باعث اختلال در رفاه مردم بشود در این خصوص فکر دیگری می کنیم.ما قطعا برای آب مصرفی این صنایع آب شیرین کن می زنیم.اما راه اندازی آب شیرین کن ممکن است تا حدودی زمان بر باشد.

کرباسیان پیش از ترک منطقه نیز مجددا ابراز داشت:خواسته های مردم پارسیان به زودی محقق خواهد شد.



تاريخ : دوشنبه بیستم مرداد ۱۳۹۳ | 10:20 | نویسنده : سالم توكلي |
به همت جوانانی علاقمند و یاری پیشکسوتان و بزرگان اهل فرهنگ این دیار ، مرکزی با نام مرکز پارسیان شناسی روز سه شنبه 3 تیر 93 افتتاح شد.البته همه ی اینها با محوریت محمود اسدی رییس اداره ارشاد اسلامی شهرستان اتفاق افتاد.برنامه نسبتا پر و پیمانی بود هر چند که استقبال چندانی از آن به عمل نیامد.غلامحسین کریمی ،محمد عارف نیا و علی رییسی از سخنرانان مراسم بودند.هر سه سخنرانی از بار علمی خوبی برخوردار بود.ار روش های تحقیق و مطالعه و شاخه های مختلف تحقیقات تاریخی و روش مندی تحقیق و منصفانه بودن تحقیقات سخن گفتند که مورد توجه حاضرین قرار گرفت.در میان این سخنرانی ها برنامه های متنوع دیگری هم اجرا شد.اجرای نمایشی کوتاه توسط گروه نمایش دشتی،شعری از محمود متوکل در توصیف گاوبندی،خواندن شعری به گویش محلی توسط کودکی از میلکی محمد دلدار(سراینده شعر علی دلدار پدر ایشان بود) در یاد از چشمه بخی،اجرای موسیقی محلی(نی انبان) و  توسط گروه بهده و در پایان اهدای لوح های تقدیر به جمعی از فعالان فرهنگی و پذیرایی با قهوه و شیرینی های محلی

 

 



تاريخ : پنجشنبه پنجم تیر ۱۳۹۳ | 14:45 | نویسنده : سالم توكلي |
موضوع انشایش این است:«یکی از مناظر زیبای منطقه ی خود را توصیف کنید.»محمد جاسمی کلاس سوم راهنمایی ساکن روستای میلکی از توابع شهرستان پارسیان(گاوبندی) چه زیبا دغدغه ی محیط زیستی اش را در انشای خود نشان داده است.



تاريخ : دوشنبه پنجم خرداد ۱۳۹۳ | 13:23 | نویسنده : سالم توكلي |
پنجشنبه شب 11 اردیبهشت 93 با همت و همکاری اداره فرهنگ و ارشاد بزرگداشت سعدی را برگزار کردیم و گروه موسیقی ما سنگ تمام گذاشت و همه را غافلگیر کرد.

تار:اسماعیل علی پور      سنتور:امید ستاری          تمبک:محمد زبری            آواز:عبداله عبداله زاده

       



تاريخ : پنجشنبه هجدهم اردیبهشت ۱۳۹۳ | 9:55 | نویسنده : سالم توكلي |